III SA/Gd 177/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K.- M. na postanowienie Komendanta Powiatowego Policji [...] z dnia 22 stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za uzasadnione postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 21 marca 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęło przekazane przez organ pismo A. K. – M. zawierające w swej treści dwie odrębne skargi. Jedna ze skarg dotyczyła postanowienia Komendanta Powiatowego Policji [...] z dnia 22 stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za uzasadnione. Druga skarga dotyczyła przewlekłości Komendanta Powiatowego Policji [...] w sprawie dotyczącej wydania zaświadczenia o treści żądanej przez skarżącą. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 marca 2019 r. skargi zostały rozdzielone. Niniejsza sprawa dotyczy skargi na wyżej wskazane postanowienie. W odpowiedzi na skargę dotyczącą wskazanego powyżej postanowienia Komendant Powiatowy Policji [...] wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie skarżąca uczyniła postanowienie mające swoją podstawę w art. 37 § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; dalej także w skrócie jako "k.p.a."). Należy w tym miejscu wskazać, że powyższe postanowienie ma charakter wpadkowy (incydentalny), a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Jest to postanowienie mające na celu likwidację bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej i stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego dotyczącą bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Postanowienie to nie może być ponadto zaskarżone zażaleniem (zob. art. 141 § 1 k.p.a.). W świetle powyższych zapatrywań wskazać należy, że postanowienie wydane w oparciu o art. 37 § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem ze wspomnianym wcześniej art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W świetle art. 58 § 1 punkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli zainicjowana nią sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 58 § 1 punkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia.