III SA/Gd 1221/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi R. C. na decyzję Rektora [...] Uniwersytetu Medycznego z dnia 8 października 2020 r., nr [...] w przedmiocie przyjęcia na jednolite studia magisterskie oddala skargę.

W dniu 30 sierpnia 2020 r. R. C. wniósł prośbę o przeniesienie z Wydziału Uniwersytetu B w T. na Uniwersytet A, kierunek lekarski, studia jednolite magisterskie, tryb stacjonarny. Decyzją Rektora Uniwersytetu z dnia 11 września 2020 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 72 ust. 3 w zw. z art. 69 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r. poz. 85, z późn. zm.) oraz § 2 ust. 6 pkt 2 Regulamin Studiów Uniwersytetu A z dnia 27 kwietnia 2020 r., Rektor Uniwersytetu A odmówił stronie przyjęcia na III rok stacjonarnych jednolitych studiów magisterskich, kierunek lekarski, Wydział Uniwersytetu A w roku akademickim 2020/2021 poprzez przeniesienie z kierunku lekarskiego Wydziału Uniwersytety B w T.. Organ wskazał, że po przeanalizowaniu przedłożonej dokumentacji stwierdził, że strona nie przedłożyła zaświadczenia z Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej z wynikami z egzaminu maturalnego z biologii i chemii na poziomie rozszerzonym, co stanowiło warunek rekrutacji kwalifikujący do przyjęcia na studia w roku akademickim, w którym kandydat został przyjęty na studia w innej uczelni krajowej lub zagranicznej, z której ma zostać przeniesiony. W wyniku rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Rektor Uniwersytetu A decyzją z dnia 8 października 2020 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 23 ust. 4, art. 72 ust. 3 w zw. z art. 69 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r. poz. 85, z późn. zm.), art. 104 § 1 i 2, art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 poz. 256, z późn. zm.) oraz § 2 ust. 6 pkt 2 i 4 Regulaminu Studiów Uniwersytetu A z dnia 27 kwietnia 2020 r. utrzymał w mocy w całości decyzję Rektora Uniwersytetu A z dnia 19 sierpnia 2020 r. nr [...]. Rektor wskazał, że analizując ponownie wniosek wziął pod uwagę okoliczności opisane we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W ocenie Rektora nie uzasadniają one jednak przyjęcia wnioskującego w poczet studentów Uniwersytetu A. Z dokumentów dołączonych do wniosku o przeniesienie, jak i o ponowne rozpatrzenie sprawy wynika, iż wnioskujący nie spełnia kryteriów rekrutacyjnych obowiązujących w Uniwersytecie A w roku akademickim 2016/2017 na kierunku lekarskim. Nadto względy organizacyjne Uniwersytetu A nie pozwalają na przyjęcie większej liczby studentów w roku akademickim 2020/2021. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję R. C. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Rektora Uniwersytetu A z dnia 19 sierpnia 2020 r. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie: 1) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszystkich niezbędnych czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, przejawiające się w braku wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego pod kątem ustalenia, czy skarżący spełnia kryteria kwalifikujące go do przyjęcia na studia w drodze przeniesienia z uczelni zagranicznej, 2) art. 11 w zw. z art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. poprzez wydanie decyzji niezawierającej należytego uzasadnienia powodów odmowy przyjęcia skarżącego na studia w drodze przeniesienia z uczelni zagranicznej, a także poprzez brak odniesienia się do zarzutów podnoszonych przez skarżącego w odwołaniu, 3) art. 107 § 1 k.p.a. poprzez powołanie w osnowie decyzji jako podstawy rozstrzygnięcia aktów wewnętrznych uczelni bez wskazania miejsca ich publikacji, a także poprzez błędne podanie jako podstawy prawnej rozstrzygnięcia Regulaminu Studiów Uniwersytetu A z dnia 27 kwietnia 2020 r., który to Regulamin nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że przepis § 2 ust. 6 Regulaminu Studiów przez użycie sformułowania "w szczególności" kreuje otwarty katalog kryteriów, w oparciu o które podejmuje się decyzję o przyjęciu na studia w drodze przeniesienia z innej uczelni krajowej lub zagranicznej. Nieuprawnione jest zatem zawężanie kryteriów rekrutacji przez pryzmat tylko jedynego elementu wskazanego w § 2 ust. 6 pkt 2 Regulaminu Studiów. W poprzednio obowiązującym Regulaminie Studiów przepis § 11 ust. 11, jako warunek niezbędny przyjęcia na studia wskazywał na spełnienie kryteriów określonych w uchwale rekrutacyjnej, obowiązującej w roku, w którym student podjął studia w uczelni zagranicznej. Dyspozycja przepisu nie obejmowała innych przesłanek wprost w nim niewymienionych. Pomimo dokonanej nowelizacji Rektor, wydając zaskarżoną decyzję, kierował się jedynie faktem niespełnienia przez skarżącego wymogu określonego w uchwale rekrutacyjnej, obowiązującej w roku akademickim 2016/2017. W ocenie skarżącego z lakonicznych uzasadnień decyzji wydanych w toku postępowania nie wynika, aby Rektor rozpatrywał inne okoliczności, które mogłyby przemawiać za pozytywnym rozpatrzeniem wniosku skarżącego. Organ nie wyjaśnił, dlaczego pominął fakt, że skarżący zaliczył przedmioty biologia i chemia podczas studiów medycznych na uczelni zagranicznej, przy czym – jak podnosił skarżący - poziom trudności egzaminów na studiach medycznych jest zdecydowanie wyższy niż w przypadku egzaminu maturalnego. Stosowne rozważania w tym zakresie powinno zawierać uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Organ nie ustosunkował się również do pozostałych kryteriów przyjęcia skarżącego na studia, a mianowicie średniej ocen z całego okresu studiów na uczelni zagranicznej, co miało szczególne znaczenie wobec brzmienia § 2 ust. 6 pkt 4 Regulaminu Studiów. Organ nie sprecyzował też, jakie względy organizacyjne miałyby stać na przeszkodzie w przyjęciu skarżącego na studia, podczas gdy powołanie się na tego rodzaju okoliczność wymaga precyzyjnego określenia i wyjaśnienia powodów odmowy przyjęcia na studia. Powołanie się na tę okoliczność dopiero w postępowaniu odwoławczym narusza nadto zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Skarżący wskazał, że w podstawie prawnej decyzji nie wskazano miejsca publikacji aktów wewnętrznych uczelni, natomiast Regulamin Studiów z dnia 27 kwietnia 2020 r. nie obowiązywał skarżącego, albowiem skarżący podanie o przyjęcie na studia złożył w okresie obowiązywania Regulaminu Studiów z 29 kwietnia 2019 r. W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu A wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Organ wyjaśnił, że trudna sytuacja osobista skarżącego nie mogła stanowić podstawy przeniesienia. Nadto przedmioty z przedklinicznego etapu studiów są przedmiotami, z których wymagane jest jedynie zaliczenie. Udostępnienie tekstu uchwały w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie uczelni nie stanowi warunku koniecznego uzyskania mocy wiążącej przez taką uchwałę, zatem brak lub dokonanie z opóźnieniem publikacji w BIP nie przekłada się na wadliwość lub nieskuteczność danego aktu. Brak powołania przepisów uchwały nr 22/2020 Senatu, której załącznik stanowi Regulamin Studiów i Statutu nie oznacza, że decyzje podjęte w sprawie nie zostały podjęte na podstawie ww. aktów normatywnych, albowiem prawidłowa podstawa prawna obiektywnie istnieje. W ocenie organu organ powinien przy tym uwzględniać stan prawny istniejący w dniu wydania decyzji, a nie w dniu wniesienia podania, co ma szczególne znaczenie wobec okoliczności, że uchwalane w A regulaminy nie posiadają przepisów intertemporalnych. W piśmie z dnia 14 lutego 2021 r. skarżący zarzucił, że w związku z ubieganiem się o przyjęcie na studia poprzez przeniesienie nie musiał spełniać kryteriów rekrutacyjnych. Spełnił również wymagania z § 2 ust. 5 Regulaminu Studiów, albowiem złożył wymagane dokumenty. Zdaniem skarżącego, zgodnie z przepisami dotyczącymi przyjęcia na uczelnię poprzez przeniesienie z innej uczelni, nie ma podstaw do odmowy przyjęcia ze względu na niezdawanie egzaminu maturalnego z biologii i chemii. Wymóg posiadania polskiej "nowej matury" z ww. przedmiotów od kandydatów przenoszących się z uczelni zagranicznej w praktyce uniemożliwia zmianę uczelni medycznej. Skarżący dodał, że jego sytuacja osobista nie jest jedyną okolicznością przemawiającą za przyjęciem go na studia w A. Podkreślił, że zaliczenie przedmiotu na uczelni zagranicznej oznacza spełnienie wielu warunków, odbycie wielu godzin zajęć i pomyślne zdanie (często kilku ) egzaminów. Fakt, że przy zaliczonych przedmiotach wpisano słowo "zaliczenie" wynika z tego, że w N. nie wystawia się ocen na etapie przedklinicznym studiów medycznych. Zarzucił ponadto, że z zasadą logiki i celowości mija się uzależnienie możliwości przeniesienia się z innej uczelni , na której zdał trudne egzaminy, od tego, jaki przedmiot zdawał na maturze kilkanaście lat temu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w oparciu o art. 119 pkt 2 p.p.s.a. Skarga jest bezzasadna. Przedmiotem skargi była decyzja Rektora Uniwersytetu A, utrzymująca w mocy decyzję własną o odmowie przyjęcia skarżącego na III rok studiów, poprzez przeniesienie z uniwersytetu w T.. Wskazać należy, że z art. 70 ust. 5 Konstytucji RP wynika wprost autonomia szkół wyższych, na zasadach określonych w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Autonomia szkół wyższych wynika ze specyfiki ich funkcjonowania i zasad działania. Jednym z wyrazów autonomii szkół wyższych jest prawo do ustalania zasad i kryteriów warunków przyjęcia na studia, z zachowaniem zasad i trybu określonego w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce ( t.j. Dz.U. z 2020r., poz.85 ze zm.), dalej zwanej "ustawą". Zgodnie z art. 69 ust. 1 pkt 3 ustawy, przyjęcie na studia następuje przez przeniesienie z innej uczelni lub uczelni zagranicznej. W myśl art. 75 ust. 1 ustawy, organizację studiów oraz związane z nimi prawa i obowiązki studenta określa regulamin studiów. Z treści art. 75 ust.3 ustawy wynika , że regulamin studiów stanowiony jest przez senat w drodze uchwały. W dniu wydania zaskarżonej decyzji, czyli w dniu 8 października 2020 r., obowiązywał Regulamin studiów Uniwersytetu A, stanowiący załącznik do Uchwały nr 22/2020 Senatu Uniwersytetu A z dnia 27 kwietnia 2020 r. w sprawie uchwalenia Regulaminu studiów. Odnosząc się w tym miejscu do zarzutów skargi, że w niniejszej sprawie nie miał zastosowania Regulamin studiów z dnia 27 kwietnia 2020 r., na którego przepisach w zaskarżonej decyzji oparł się Rektor Uniwersytetu A , podzielić należy stanowisko organu, że organ powinien uwzględniać stan prawny z dnia wydania decyzji, nie zaś z dnia złożenia wniosku. Uchwalane przez Uniwersytet A regulaminy studiów nie zawierają przepisów intertemporalnych, wobec czego zastosowanie ma zasada bezpośredniego stosowania prawa. Nadmienić przy tym należy, że obowiązujący i w czasie złożenia przez skarżącego wniosku z dnia 28 sierpnia 2020 r. , który wpłynął do organu w dniu 30 sierpnia 2020 r. , i w czasie wydania przez Rektora decyzji z dnia 11 września 2020 r., § 2 ust 6 Regulaminu studiów Uniwersytetu A, stanowiący załącznik do Uchwały nr 29/2019 Senatu Uniwersytetu A z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie uchwalenia Regulaminu studiów, miał taką samą treść, co § 2 ust. 6 Regulaminu studiów z dnia 27 kwietnia 2020 r. W myśl § 2 ust. 6 Regulaminu studiów z dnia 27 kwietnia 2020 r. , podejmując decyzję o przyjęciu na studia w drodze przeniesienia z innej uczelni krajowej lub uczelni zagranicznej Rektor bierze pod uwagę w szczególności : 1) limit miejsc na danym kierunku studiów w przypadku przeniesienia na pierwszy rok studiów ; 2) minimum punktowe i warunki rekrutacji kwalifikujące do przyjęcia na studia na dany kierunek studiów w Uczelni w roku akademickim, w którym kandydat został przyjęty na studia w innej uczelni krajowej lub uczelni zagranicznej , z której ma zostać przeniesiony; 3) średnią ocen z całego okresu studiów osiągniętą przez kandydata w innej uczelni krajowej lub uczelni zagranicznej , obliczoną zgodnie z § 24 ust. 2 i 3 Regulaminu; 4) względy organizacyjne Uczelni, w tym możliwość zapewnienia przez Uczelnię uzupełnienia różnic programowych przez kandydata – w przypadku zgłoszenia się kandydatów w większej liczbie niż liczba wolnych miejsc o kolejności przyjęć decyduje średnia ocen, o której jest mowa w punkcie 3 powyżej. Skarżący zarzucał, że z porównania treści obowiązującego obecnie Regulaminu studiów z treścią poprzednio obowiązującego Regulaminu , będącego załącznikiem do uchwały Senatu A Nr 22/2018 z dnia 23 kwietnia 2018 r. wynika, że przepisy wcześniej obowiązujące, określające warunki rekrutacji kwalifikujące do przyjęcia na studia studentów z uczelni zagranicznych miały charakter zamknięty, a obecnie obowiązuje otwarty katalog kryteriów określających te warunki. W tej sytuacji, zdaniem skarżącego, Rektor zawęził kryteria oceny tylko do jednej przesłanki, wskazanej w § 2 ust.6 Regulaminu studiów. Odnosząc się do tego zarzutu stwierdzić trzeba, że faktycznie w Regulaminie studiów , stanowiącym załącznik do uchwały Senatu A Nr 22/2018 z dnia 23 kwietnia 2018 r. istniał § 11 pkt 11 , z którego treści wynika, że student, który podjął studia poza granicami kraju, mógł przenieść się na studia w A po spełnieniu kryteriów rekrutacyjnych , obowiązujących w roku, w którym student podjął studia w uczelni zagranicznej. Od dnia 1 października 2019 r. warunki rekrutacji kwalifikujące do przyjęcia na studia , obowiązujące w roku akademickim, w którym student został przyjęty na studia w uczelni zagranicznej, z której ma zostać przeniesiony, nie są przesłanką bezwzględnie konieczną do przyjęcia na studia w drodze przeniesienia. Nie oznacza to jednak, że Rektor, który powinien – zgodnie z przytoczonym powyżej przepisem § 2 ust. 6 Regulaminu studiów - brać pod uwagę w szczególności wskazane w przepisie tym kryteria , nie może wydać decyzji negatywnej dla wnioskującego o przeniesienie. Przywołany przepis nie stanowi bowiem, że spełnienie warunków w nim wskazanych skutkuje pozytywnym załatwieniem sprawy wnioskującego. Regulacje obowiązujące tak w chwili złożenia przez skarżącego wniosku o przyjęcie na studia w drodze przeniesienia , jak i czasie wydania obu decyzji Rektora wskazują na ich uznaniowy charakter, wobec czego Rektor może , ale nie musi uwzględnić prośby o przeniesienie. W przypadku skarżącego Rektor uznał, że wniosek skarżącego nie zostanie załatwiony pozytywnie. Z treści uzasadnienia decyzji wydanej w dniu 11 września 2020 r. wynika, że Rektor analizował całość dokumentacji złożonej przez skarżącego. Z kolei z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji z dnia 8 października 2020 r. wynika, że organ analizował nadto okoliczności wskazane we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, które w ocenie organu nie uzasadniały przyjęcia skarżącego w poczet studentów Uniwersytetu A. Z zaskarżonej decyzji wynika, że Rektor uznał za najistotniejszą kwestię przy ocenie zasadności wniosku skarżącego to, że skarżący nie spełnia warunków rekrutacji kwalifikujących do przyjęcia na studia na kierunek lekarski w A w roku akademickim 2016/2017 , czyli roku akademickim , w którym skarżący rozpoczął studia na Uniwersytecie w T.. Kryteria te określone zostały w Uchwale nr 25/2015 Senatu Uniwersytetu A z dnia 25 maja 2015 r. Z § 3 tej uchwały wynika, że kandydaci ze "starą maturą" , zdawaną przed 2005 r., ubiegający się o przyjęcie na kierunek lekarski zobowiązani są posiadać na zaświadczeniu z OKE wyniki z egzaminu maturalnego z biologii i chemii na poziomie rozszerzonym. Rektor w decyzji z dnia 11 września 2020 r., utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją stwierdził, że skarżący przedstawił świadectwo dojrzałości z dnia 6 czerwca 2003 r. , będące "starą maturą", nie przedłożył natomiast zaświadczenia z Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej z wynikami z egzaminu maturalnego z biologii i chemii na poziomie rozszerzonym. Okoliczność ta nie jest kwestionowana przez skarżącego. Należy zauważyć , że z przedstawionego przez skarżącego świadectwa dojrzałości wynika, że na egzaminie maturalnym nie zdawał on w ogóle biologii i chemii, a historię, język polski , rosyjski i angielski. Zauważyć nadto należy, że autonomia szkół wyższych, wynikająca - jak wcześniej wskazano - ze specyfiki ich funkcjonowania i działania, pozwala na samodzielnie kształtowanie przez te szkoły warunków przyjęcia na prowadzone przez nie studia, w wyniku czego są na nie przyjmowane osoby odpowiednio do nich przygotowane. Mimo że warunek określony w § 2 ust. 6 pkt 2 Regulaminu studiów z dnia 27 kwietnia 2020 r. jest jednym z warunków wpływających na decyzję Rektora w sprawie przyjęcia na studia w drodze przeniesienia, spełnienie tego warunku bądź brak jego spełnienia może być przeważające przy rozstrzyganiu omawianej kwestii. Tak stało się w niniejszej sprawie , bowiem organ uznał pozostałe okoliczności za takie, które nie mogą sprawić, by skarżący - mimo braku spełnienia warunku z § 2 ust.6 pkt 2 Regulaminu - mógł zostać przyjęty na III rok studiów stacjonarnych jednolitych studiów magisterskich , kierunek Lekarski, Wydział Lekarski A w roku akademickim 2020/2021. Ani więc dotychczasowe wyniki studiów skarżącego, ani motywy osobiste , którymi kierował się skarżący składając wniosek o przyjęcie na studia w drodze przeniesienia , które wynikały ze złożonych przy wniosku dokumentów i z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie były okolicznościami , które - w zestawieniu z brakiem spełnienia warunków rekrutacji kwalifikujących do przyjęcia na studia na kierunek lekarski, przemawiały za uwzględnieniem wniosku skarżącego. Organ stwierdził też , że względy organizacyjne nie pozwalają na przyjęcie większej liczby studentów w roku akademickim 2020/2021. Prawdą jest, że organ tej ostatniej okoliczności nie poparł żadną argumentacją oraz że uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest dość skąpe. Nie dyskwalifikuje to jednak, zdaniem Sądu , zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej. Wynika z nich bowiem, że organ przy podejmowaniu decyzji brał pod uwagę treść przedłożonych przez skarżącego dokumentów oraz argumenty przedstawione we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nadmienić należy, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. , naruszenie przepisów postępowania, które zarzuca skarżący kwestionowanej decyzji, tylko wówczas może być podstawą do jej uchylenia, jeżeli naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu sytuacja taka nie miała w niniejszej sprawie miejsca. Odnosząc się do zarzutów skarżącego wskazać trzeba, że skarżący zarzucał, że zapisy w regulaminie studiów, dotyczące brania przez Rektora pod uwagę przy podejmowaniu decyzji o przyjęciu na studia spełnienia warunków rekrutacji w roku akademickim, w którym kandydat został przyjęty na studia w innej uczelni nie oznaczają, że są one konieczne do spełnienia lub że są bezwzględnymi warunkami formalnymi , wobec czego nie był zobligowany do przedłożenia zaświadczenia z Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej , ani też do tego, by na świadectwie maturalnym miał oceny świadczące o zdawaniu na maturze biologii i chemii. Zarzucał ponadto, że nie dotyczy go uchwała nr 25/2015 , bowiem nie składał podania o przyjęcie na pierwszy rok studiów , a uchwała ta właśnie tę kwestię reguluje. Skarżący wskazywał także , że powinien zostać przyjęty na studia w drodze przeniesienia z uwagi na swoją sytuację osobistą, zaliczenie przedmiotów z przedklinicznego etapu studiów, które wymagały spełnienia wielu warunków - odbycia wielu godzin zajęć i pomyślnego zdania egzaminów. Wyjaśniał, że przy zaliczonych przez niego przedmiotach widnieje słowo "zaliczone" , bowiem w N. na przedklinicznym etapie studiów nie wystawia się, co do zasady, ocen. Zdaniem skarżącego te okoliczności powinny spowodować przyjęcie go na studia w drodze przeniesienia, nie zaś matura, zdawana przez niego wiele lat temu. Odnosząc się do powyższych zarzutów skarżącego stwierdzić trzeba, że z uregulowań A , dotyczących zasad przyjmowania na studia w drodze przeniesienia wynika, że kładzie się w nich nacisk nie tyle na powody osobiste osób starających się o przeniesienie, a na ich przygotowanie merytoryczne przed przyjęciem na studia oraz na wyniki nauki na uczelni, na której studiuje osoba starająca się o przeniesienie, mierzone średnią ocen z całego okresu studiów, obliczoną zgodnie z § 24 ust.2 i 3 Regulaminu. Z przepisu tego wynika, że średnia ocen to średnia arytmetyczna ocen uzyskanych z przedmiotów objętych programem studiów danego roku. Jak wskazał sam skarżący , na uczelni, na której studiuje, nie wystawiano mu ocen, poza jednym przedmiotem, z którego uzyskał ocenę bardzo dobrą, natomiast udzielano zaliczeń, które otrzymał. Skoro zatem Uniwersytet A, opierając się na zasadzie autonomii szkół wyższych, ustanowił warunki przyjęcia na studia w drodze przeniesienia odnoszące się do średniej ocen z przedmiotów objętych programem studiów danego roku , a skarżący ocen takich nie otrzymywał, a jedynie zaliczenia, nie było obiektywnie możliwe - w sposób miarodajny - ustalenie wyników tej nauki w sposób przewidziany Regulaminem studiów. Sąd nie może przy tym zaaprobować tezy, która wynika z zarzutów skarżącego, że skoro skarżący uzyskał tylko jedną ocenę – bardzo dobrą - z jedynego przedmiotu , z którego oceny wystawiano, to średnia ocen , wynosząca 5,00 powinna zadecydować o przyjęciu skarżącego na studia. Nie można też zgodzić się ze skarżącym , że bez znaczenia jest, czy spełnił wymogi rekrutacji na studia w A w roku akademickim , w którym rozpoczął studia za granicą. Wynikająca z treści § 2 ust. 6 pkt 2 Regulaminu studiów konieczność wzięcia pod uwagę przez Rektora spełnienia tych wymogów świadczy o tym, że dla stanowiska Rektora niespełnienie tego wymogu nie może być obojętne. Nieprzedłożenie przez skarżącego zaświadczenia z Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej, zawierającego wyniki z egzaminu maturalnego z biologii i chemii na poziomie rozszerzonym spowodowało w niniejszym przypadku, że Rektor taką sytuację uznał za wykluczającą możliwość wyrażenia zgody na przeniesienie. Mimo że skarżący nie starał się o przeniesienie na pierwszy rok studiów, z Regulaminu studiów A wynika, że uczelnia w swoich przepisach przyjęła, że przy dokonywaniu oceny zasadności wniosku o przeniesienie istotne jest, czy osoba , starająca się o przeniesienie mogłaby realnie dostać się na studia w A w tym roku akademickim, w którym rozpoczęła studia na innej uczelni, czyli w roku , w którym hipotetycznie ubiegałaby się o przyjęcia na studia w A. Skarżący, z powodów wcześniej omówionych, nie zostałby przyjęty w roku akademickim 2016/2017 na pierwszy rok studiów w A, z uwagi na niespełnienie omawianych warunków. Skarżący zarzucając, że z zasadą logiki i celowości mija się uzależnienie możliwości przeniesienia się z innej uczelni , na której zdał trudne egzaminy od tego, jaki przedmiot zdawał na maturze ( tzw. "starej" maturze), w istocie kwestionuje zasady przyjęte przez uczelnię, dotyczące przyjęcia na studia w drodze przeniesienia. Jak już wyżej wskazano, kwestia uregulowań dotyczących tej kwestii pozostaje autonomicznym uprawnieniem A, wobec czego Sąd nie może dokonywać oceny zasadności i celowości ukształtowania w tym zakresie przepisów Regulaminu studiów A. Obojętne dla rozpoznania niniejszej sprawy są podnoszone przez skarżącego zarzuty dotyczące wymogów posiadania nowej matury, skoro skarżący maturą taką się nie legitymuje. Stwierdzenia wymaga, że brak wskazania publikatora aktów wewnętrznych uczelni, wskazanych w zaskarżonej decyzji nie stanowi naruszenia prawa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Akty te istnieją, wobec czego istniała wskazana w kwestionowanych decyzjach podstawa prawna ich wydania. Są one też dostępne na stronach Internetowych uczelni. W tym stanie rzeczy, mimo wskazanych powyżej przez Sąd braków uzasadnienia zaskarżonej decyzji uznać należało , że naruszenie przepisów postępowania nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. W tej sytuacji Sąd uznając, że nie doszło do naruszenia prawa materialnego, a zarzuty skargi są albo bezzasadne, albo nie mogą spowodować uwzględnienia skargi, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.