III SA/Gd 1185/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 9 października 2020 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną A. F. z dnia 28 kwietnia 2021 r.

Skarga kasacyjna wniesiona przez A. F. osobiście w dniu 28 kwietnia 2021 r. (k. 35 akt sądowych) podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 173 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.") skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z kolei zgodnie z art. 175 § 1 – 2 wyżej wskazanej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata lub radcy prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W świetle powyżej wskazanych regulacji normatywnych skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym przysługującym przede wszystkim stronom postępowania, to jest skarżącemu oraz organowi, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe postępowanie było przedmiotem kontroli w wyroku sądu administracyjnego pierwszej instancji (art. 32 p.p.s.a.). Z akt rozpatrywanej sprawy wynika, że A. F. nie był stroną prowadzonego postępowania sądowego. Postępowanie to zostało bowiem zainicjowane prze H. H. Wniesiony przez A. F. środek odwoławczy jest zatem niedopuszczalny. Ponadto należy wskazać, że sporządzenie skargi kasacyjnej jako środka prawnego sformalizowanego obwarowane zostało przez ustawodawcę tzw. przymusem adwokacko – radcowskim. Ze względu na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych przez art. 174 wyżej wskazanej ustawy sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga bowiem fachowej wiedzy prawniczej co do zagadnień jurydycznych i zasadności podnoszonych zarzutów. Poprzez sformułowanie ustawy, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego jednoznacznie rozumieć należy obowiązek jej sporządzenia przez podmiot profesjonalny. W niniejszej sprawie A. F. wniósł skargę kasacyjną sporządzając ją osobiście. Z akt sprawy nie wynika zaś, że wnoszący skargę kasacyjną jest stroną postępowania sądowego jak i że jest uprawniony do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej. Sąd zwraca uwagę, że wniesienie skargi kasacyjnej z naruszeniem art. 173 § 2 i art. 175 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skutkować musi jej odrzuceniem. Zgodnie bowiem z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 178 p.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną A. F. z dnia 28 kwietnia 2021 r., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.