III OZ 89/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 18 listopada 2020 r., sygn. akt II SAB/Rz 104/20 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi H. N. na bezczynność Schroniska dla zwierząt W. w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 18 listopada 2020 r., sygn. akt II SAB/Rz 104/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę H. N. na bezczynność Schroniska dla zwierząt W. w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że w świetle art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymogów jest podpis strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, co wynika z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. W przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Skarga H. N. nie została podpisana w powyższy sposób, w związku z czym wezwano skarżącą do złożenia wymaganego podpisu. Doręczenie powyższego wezwania stronie miało miejsce dnia 4 listopada 2020 r., na co wskazuje urzędowe poświadczenie doręczenia. Sąd wskazał, że w świetle art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi, konsekwencją nieuzupełnienia jej braków jest jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd stwierdził, że skoro skarżąca nie podpisała wniesionej skargi w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a p.p.s.a., a termin w tym zakresie upłynął względem niej bezskutecznie z dniem 23 września 2020 r., skargę odrzucono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, § 3 i art. 57 § 1 p.p.s.a. Zażalenie na to postanowienie wniosła skarżąca. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie - przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Stosownie do art. 12b §1 p.p.s.a. w przypadku pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a. Zgodnie zaś z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Ponieważ w niniejszej sprawie skarga wniesiona przez skarżącą w formie dokumentu elektronicznego nie została podpisana w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a, Sąd wezwał skarżąca do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca nadesłała do Sądu dodatkowe dokumenty w sprawie, niemniej jednak nie uzupełniła braku formalnego skargi w postaci podpisu. Z tych przyczyn Sąd I instancji zobowiązany był skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.