III OZ 88/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Fundacji A. z siedzibą w J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 grudnia 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 2490/23 o odrzuceniu skargi Fundacji A. z siedzibą w J. na decyzję Prezesa Wód Polskich z 25 września 2023 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zamknięcia sieci kanalizacyjnej i jej otwarcia dla nieruchomości postanawia: 1. sprostować postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 grudnia 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 2490/23 w ten sposób, że w miejsce słów "Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie" wpisuje słowa "Prezesa Wód Polskich", 2. oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 12 grudnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Fundacji A. z siedzibą w J. na decyzję Prezesa Wód Polskich z 12 grudnia 2023 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zamknięcia sieci kanalizacyjnej i jej otwarcia dla nieruchomości. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skargę w imieniu Fundacji wniósł M.G.. W związku z tym Sąd I instancji wezwał M.G. do nadesłania dokumentu, z którego wynika umocowanie do reprezentowania Fundacji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie oraz wykazania spełnienia jednego z warunków z art. 35 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W dniu 4 grudnia 2023 r. drogą elektroniczną wpłynęło do Sądu pismo, do którego załączono skan pełnomocnictwa ogólnego dla M.G. – członka Rady Fundacji, udzielonego przez prezesa Fundacji, do reprezentowania przed "organami wszelkiej administracji, zawierania umów z kontrahentami, składania oświadczeń woli bez ograniczeń". Załączony dokument nie zawierał podpisu elektronicznego. W ocenie Sądu I instancji brak formalny skargi nie został uzupełniony. Nie zostało bowiem nadesłane prawidłowo pełnomocnictwo, a dokument, który przesłano do Sądu drogą elektroniczną nie zawierał podpisu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Fundacja wskazując, że oryginał pełnomocnictwa znajduje się w aktach organu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 34 p.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ponadto, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc powinna być opatrzona podpisem strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W przypadku, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2a p.p.s.a.). Zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a p.p.s.a. dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone przez Sąd I instancji. Przede wszystkim, Sąd I instancji prawidłowo stwierdził podstawy do odrzucenia skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi. Do akt sprawy wpłynął wyłącznie niepodpisany skan pełnomocnictwa, które to pełnomocnictwo nie obejmowało występowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (tak uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 grudnia 2021 r. I FPS 2/21, ONSAiWSA 2022/1/2). Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy jest również podnoszona w zażaleniu okoliczność, że oryginał pełnomocnictwa znajduje się w aktach organu. Wynika to z tego, że po pierwsze pełnomocnictwo to nie jest wystarczające do występowania przed Sądem I instancji, a po drugie, pełnomocnictwo lub umocowanie do występowania w imieniu osoby prawnej, należy złożyć przy pierwszej czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 29 i art. 37 § 1 p.p.s.a.). Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. O sprostowaniu oczywistej omyłki w nazwie organu - art. 14 ust. 1 pkt 3 i ust. 3 oraz art. 241 ust. 1 ustawy z 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2023 r., poz. 1478 ze zm.) - Sąd orzekł na podstawie art. 156 § 1 i § 3 p.p.s.a.