III OZ 84/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2023 r., sygn. akt II SA/Wa 1458/23 w sprawie ze skargi T.P. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie z dnia 8 maja 2023 r., nr 1496/O/2023 w przedmiocie ustalenia zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 12 grudnia 2023 r., sygn. akt II SA/Wa 1458/23, odrzucił skargę T.P. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie z dnia 8 maja 2022 r., nr 1496/O/2023 w przedmiocie ustalenia zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżone orzeczenie zostało doręczone w dniu 22 maja 2023 r., zatem termin na wniesienie skargi upłynął z dniem 21 czerwca 2023 r. Skarga została wniesiona w dniu 22 czerwca 2023 r., a zatem z uchybieniem terminu. Skarżący nie wnosił o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skoro skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, podlega odrzuceniu. Z powyższym postanowieniem nie zgodził się skarżący, wnosząc zażalenie i domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że zaskarżone orzeczenie CWKL otrzymał w dniu 23-05-2023. W tej sytuacji ostatnim dniem do wniesienia skargi jest 22-06-2023 i w tym dniu ją wniósł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd. Jest to również termin prekluzyjny w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 95/12). Sąd, odrzucając skargę, nie bada zatem, czy niedochowanie terminu do jej wniesienia było zawinione przez skarżącego czy nie. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. W zaskarżonym postanowieniu Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że skarżący zaskarżoną decyzję (orzeczenie Komisji) odebrał w dniu 22 maja 2023 r. Fakt ten wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru orzeczenia (k-12 akt administracyjnych). Tym samym, w myśl art. 53 § 1 P.p.s.a., trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi rozpoczął swój bieg od dnia następnego i upływał z dniem 21 czerwca 2023 r. Zatem skarga, którą skarżący nadał w dniu 22 czerwca 2023 r., niewątpliwie została złożona z uchybieniem terminu. Uprawniona była tym samym ocena Sądu pierwszej instancji, że skarga została złożona po terminie, przez co Sąd pierwszej instancji miał obowiązek skargę odrzucić. Okoliczność wniesienia skargi po terminie sprawiła, że Sąd pierwszej instancji nie mógł przeprowadzić kontroli legalności zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.