III OZ 80/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku W. D. o sprostowanie omyłki w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 marca 2026 r. sygn. akt III OZ 80/26 oddalającym zażalenie W. D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 30 grudnia 2025 r. sygn. akt II SAB/Bd 113/25 o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi W. D. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia: oddalić wniosek o sprostowanie postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 24 marca 2026 r. sygn. akt III OZ 80/26, oddalił zażalenie W. D. (dalej: "skarżący") na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 30 grudnia 2025 r. sygn. akt II SAB/Bd 113/25 o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi W. D. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. Pismem z 1 kwietnia 2026 r. skarżący wniósł o sprostowanie ww. orzeczenia, poprzez wpisanie w rubrum orzeczenia i jego uzasadnieniu: "z błędnie zapisanej: w sprawie ze skargi W. D. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, na zgodną z przedmiotem skargi, tj. na: w sprawie ze skargi W. D. na nieudostępnienie informacji publicznej przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...] na złożony wniosek zawarty w piśmie procesowym z dnia 29.05.2025 r. sprawie o sygn. akt: 4037-0.Ds.366.2025". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości, przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, nie może jednocześnie prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Oczywistość wadliwości wymagającej sprostowania może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wadliwość taka wyraża się bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Oczywistość omyłek oznacza, że muszą one powstać w wyniku niewłaściwego odzwierciedlenia w orzeczeniu rzeczywistej i niemogącej budzić wątpliwości woli sądu. Są obiektywnie i bez wątpliwości dostrzegalne w treści orzeczenia lub wprost wynikają z zestawienia tej treści z zawartością akt sprawy, a powstały z powodu technicznej niedoskonałości ujęcia rozstrzygnięcia sądu w słowach, przedstawienia stanowiska sądu w błędnej formie lub w sposób niedokładny, a więc niepełny i nieprecyzyjny. Wyżej wymienione nieprawidłowości muszą mieć zatem charakter oczywisty, bezsporny, pewny. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak jest podstaw do sprostowania postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 marca 2026 r. sygn. akt III OZ 80/26. W postanowieniu tym nie jest zawarta niedokładność, błąd pisarski ani rachunkowy. Nie jest "inną oczywistą omyłką" wskazanie, że postanowienie to zostało wydane w sprawie ze skargi W. D. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. Nie ulega wątpliwości, że przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy była bezczynność Prokuratora Rejonowego w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Oceny tej nie zmienia argumentacja skarżącego, który przez wniosek o sprostowanie postanowienia w sposób niedopuszczalny zmierza do podważenia stanowiska zajętego w prawomocnym orzeczeniu sądowym. W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a w zw. z art. 166 p.p.s.a. oraz art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.