III OZ 727/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2022 r., sygn. akt II SPP/Wa 426/19 o odrzuceniu zażalenia W. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2021 r., sygn. akt II SPP/Wa 426/19 o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2019 r., sygn. akt II SPP/Wa 426/19 w sprawie ze skargi W. L. na bezczynność Komendanta Służby Ochrony Państwa w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania świadczeń odszkodowawczych postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 12 października 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie W. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 lipca 2021 r., sygn. akt II SPP/Wa 426/19, o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego WSA w Warszawie z 28 listopada 2019 r., sygn. akt II SPP/Wa 426/19. W uzasadnieniu wskazał, że zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne. Przepisy postępowania przed sądami administracyjnymi nie przewidują bowiem dopuszczalności zażalenia na postanowienie, którego przedmiotem jest odmowa przyznania prawa pomocy. Wojewódzki sąd administracyjny, wydając postanowienie w tym przedmiocie, działa jako sąd drugiej instancji. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył W. L. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej zwanej "p.p.s.a.") zażalenie przysługuje wówczas, gdy ustawa wyraźnie je przewiduje oraz na postanowienia enumeratywnie wymienione w punktach od 1 - 10 tego przepisu. Wobec takiego wyczerpującego unormowania dopuszczalności zażalenia, brak jest podstaw do dowolnego rozszerzania katalogu postanowień (zarządzeń) zaskarżalnych tym środkiem zaskarżenia. Art. 194 p.p.s.a. nie przewiduje dopuszczalności zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego. Zgodnie z art. 260 § 2 p.p.s.a., wydając orzeczenie w tym przedmiocie, Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (zob. np. postanowienie NSA z 23 marca 2021 r., III OZ 173/21, LEX nr 3176167). Z uwagi na powyższe prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zażalenie W. L. na postanowienie tego Sądu z 12 lipca 2021 r. jest niedopuszczalne. Z tego też powodu Naczelny Sąd Administracyjny nie odniósł się do zarzutów przedmiotowego zażalenia, bowiem te dotyczyły kwestii merytorycznych związanych z postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 lipca 2021 r. Przedmiotem niniejszej sprawy wpadkowej była zaś jedynie ocena dopuszczalności wniesienia zażalenia na ww. orzeczenie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.