III OZ 708/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 1 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 czerwca 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 1823/20 o odrzuceniu skargi K. Z. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] stycznia 2003 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 23 czerwca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K.Z. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z 23 stycznia 2003 r., w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej. W uzasadnieniu wskazał, że skarżący został wezwany przez ten Sąd do sprecyzowania skargi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący stwierdził, że zaskarżonym aktem jest decyzja nr [...] Ministra Obrony Narodowej z 23 stycznia 2003 r., w sprawie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji zbadał terminowość wniesienia skargi po 17 latach od wydania decyzji i ustalił, że skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem otrzymanie ww. decyzji w dniu 6 lutego 2003 r. Sąd ten przytoczył treść art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325; "p.p.s.a."), zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Wobec braku wątpliwości tego Sądu co do prawidłowego wejścia do obrotu ww. decyzji Ministra Obrony Narodowej, a także doręczenia jej skarżącemu, Sąd uznał, że wniesiona przez K.Z. skarga została złożona z uchybieniem określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. terminu, a zatem podlega odrzuceniu. Skarżący w skardze nie zawarł również wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd ten odrzucił skargę. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, podnosząc że wcześniej nie miał podstaw do wnoszenia skargi na przedmiotową decyzję. Jednak, jak się później okazało, "padł ofiarą podstępu szefa kadr AMW" i uznał za konieczne wywiedzenie skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne, bowiem zaskarżone postanowienie, mimo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu. Przedmiotem skargi K.Z. jest decyzja Ministra Obrony Narodowej z 23 stycznia 2003 r., nr [...], w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej. Z akt postępowania wynika, że ww. decyzja została wydana "dla celów ewidencyjnych". Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie w swym orzecznictwie wskazywał, w tym również w sprawie z udziałem K.Z. (por. wyrok z 25 października 2016 r., sygn. akt I OSK 868/15), że taka decyzja oznacza jedynie potwierdzenie, że stosunek służbowy żołnierza zawodowego został rozwiązany – nie stanowi ona decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735). W wyroku składu siedmiu sędziów z 18 lutego 2002 r., sygn. akt OSA 9/01, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że tego typu akt jest wydawany na użytek wewnętrzny, do celów ewidencyjnych, porządkowych i w związku z tym nie podlega kontroli sądowej. W związku z powyższym, skoro zaskarżona decyzja nie podlega kontroli sądowej, to przedmiotowa skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna z innej przyczyny, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Błędnie zatem Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu. Niemniej, błąd ten nie miał wpływu na wynik niniejszej sprawy, bowiem Sąd pierwszej instancji zgodnie z prawem skargę odrzucił. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.