III OZ 631/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 lipca 2025 r. sygn. akt II SA/Ol 334/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi S.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 25 lutego 2025 r. znak SKO.60.45.2024 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 17 lipca 2025 r. sygn. akt II SA/Ol 334/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie (dalej: "Sąd I instancji", "WSA w Olsztynie") odrzucił skargę S.M. (dalej: "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z 25 lutego 2025 r. znak SKO.60.45.2024 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. W uzasadnieniu postanowienia Sądu I instancji wskazano, że pomimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie numeru PESEL, skarżący nie zadośćuczynił wezwaniu. Pismem z 2 września 2025 r. skarżący wywiódł zażalenie na ww. postanowienie WSA w Olsztynie z 17 lipca 2025 r., z którego wynika, że PESEL skarżącego znajdował się w aktach sprawy i nie jest to brak formalny uniemożliwiający nadanie dalszego biegu skardze. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma procesowego – w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b tej ustawy, jest podanie numeru PESEL w przypadku, gdy pismo to jest pierwszym pismem w sprawie. Oznacza to, że skarga jako pismo wszczynające postępowanie sądowoadministracyjne, a zatem pierwsze pismo w sprawie, powinna zawierać wskazanie tego numeru. Odnotować przy tym trzeba, że przepisy p.p.s.a. nie przewidują wyjątków od tego wymogu. W przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi, przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia skargi w terminie siedmiu dni. Skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi. W przedmiotowej sprawie skarżącemu skutecznie doręczono jednoznaczne wezwanie do uzupełnienia braków formalnych w dniu 6 czerwca 2025 r., a zatem termin do skutecznego ich uzupełnienia upływał w dniu 13 czerwca 2025 r. Skarżący nadesłał podpisany egzemplarz skargi oraz uiścił wpis, jednak nie uzupełnił braku formalnego w postaci numeru PESEL w terminie, a także do dnia orzekania przez Sąd I instancji nie nadesłał swojego numeru PESEL. Okoliczność nienadesłania w terminie numeru PESEL skarżącego nie jest przedmiotem sporu w niniejszej sprawie. Stanowisko skarżącego, reprezentowanego przez adwokata, sprowadza się do kwestionowania podstaw do odrzucenia skargi, skoro PESEL skarżącego znajdował się w aktach sprawy, a jego zdaniem nie jest to brak formalny uniemożliwiający nadanie dalszego biegu skardze. Argumentacja zawarta w zażaleniu zupełnie pomija treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2023 r. sygn. akt II GPS 3/22 (ONSAiWSA 2023, nr 6, poz. 82). Uchwała ta została powołana w uzasadnieniu postanowienia Sądu I instancji. W tej uchwale Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Jeżeli strona nie skorzysta z możliwości uzupełnienia braku formalnego skargi, to z jej zaniechania nie można wyprowadzać wniosku o naruszeniu prawa strony do sądu. Równość w prawie odnosi się zaś, co do zasady, do procesu stanowienia norm prawa i nakłada na prawodawcę obowiązek nadawania prawu takich treści, które czynią zadość nakazowi jednakowego traktowania podmiotów (sytuacji) podobnych. Konstytucyjna zasada równości wobec prawa nie zwalnia wnoszących skargę od respektowania tych reguł procesowych ujętych w przepisach powszechnie obowiązujących, które odnoszą się do wszystkich skarżących. Z tych względów i na podstawie art. 184 p.p.s.a. oraz w związku art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.