III OZ 629/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2023 r. sygn. akt II SAB/Wa 177/23 o odrzuceniu zażalenia W. D. na pkt 2 i 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2023 r. sygn. akt II SAB/Wa 177/23 w sprawie ze skargi W. D. na bezczynność Dyrektora [...] w R. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 18 stycznia 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 września 2023 r. sygn. akt II SAB/Wa 177/23, po rozpoznaniu skargi W. D. na bezczynność Dyrektora Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin Państwowy Instytut Badawczy w Radzikowie: 1. zobowiązał Dyrektora Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin Państwowy Instytut Badawczy w Radzikowie do rozpoznania wniosku W. D. z dnia 18 stycznia 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddalił skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądził od Dyrektora Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin Państwowy Instytut Badawczy w Radzikowie na rzecz W. D. kwotę 100 (słownie sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 14 października 2023 r. skarżący wniósł zażalenie na pkt 2 i 3 powyższego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: P.p.s.a.), postanowieniem z dnia 3 listopada 2023 r. odrzucił zażalenie. Uwzględniając treść art. 173 § 1 P.p.s.a. Sąd stwierdził, że od wyroku (za wyjątkiem pkt 4 wyroku) przysługiwał skarżącemu środek odwoławczy w postaci skargi kasacyjnej, a nie zażalenie. Jednocześnie Sąd zaznaczył, że skarga kasacyjna powinna spełniać wymogi określone w art. 175 § 1 oraz art. 176 P.p.s.a. Zażalenie na ww. postanowienie wniósł skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 173 § 1 P.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3 tej ustawy, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W myśl art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Nie budzi wątpliwości, że zakwestionowane przez skarżącego rozstrzygnięcie Sądu I instancji w postaci wyroku zostało wydane na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a. (pkt 2 wyroku ) oraz art. 151 P.p.s.a. (pkt 3 wyroku), zatem środkiem jego zaskarżenia jest skarga kasacyjna, a nie zażalenie. Stosowne pouczenie wraz z odpisem orzeczenia skarżący otrzymał w dniu 14 października 2023 r. (urzędowe poświadczenie doręczenia w aktach sprawy). W punkcie 3 pouczenia znajdowała się również informacja, że skarga kasacyjna, pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Należy zauważyć, że w treści pisma procesowego z dnia 8 listopada 2023 r. skarżący posłużył się sformułowaniem "zażalenie". Dodatkowo, sam skarżący w ww. piśmie oświadczył, że nie jest adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 i § 3 P.p.s.a. Zasadnym zatem było stanowisko Sądu I instancji, że pismo skarżącego z dnia 8 listopada 2023 r. zatytułowane "zażalenie" było niedopuszczalne, co oznacza, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i w związku art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.