III OZ 623/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 września 2025 r. sygn. akt III SA/Kr 75/25 o odmowie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 sierpnia 2025 r. sygn. akt III SA/Kr 75/25 oddalającego skargę K.J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 19 grudnia 2024 r. nr 79/2024/AH w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści postanawia oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2025 r. sygn. akt III SA/Kr 75/25 oddalił skargę K.J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 19 grudnia 2024 r. nr 79/2024/AH w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści. K.J. w ustawowym terminie, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a."), wniósł o uzupełnienie w/w wyroku, poprzez "uchylenie zaskarżonego postanowienia komendanta wojewódzkiego Policji w Krakowie i przekazanie środka zaskarżenia orzeczenia komendanta powiatowego Policji w Krakowie z dnia 19 grudnia 2024 r. numer 6/2024/ZSK z podstaw 156 par. 1 kpa do rozpatrzenia przez komendanta wojewódzkiego Policji w Krakowie w pierwszej instancji". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 10 września 2025 r. sygn. akt III SA/Kr 75/25 odmówił uzupełnienia wyroku z dnia 21 sierpnia 2025 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podał, że zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że uzupełnienie orzeczenia dotyczy sytuacji, w której orzeczenie takie nie jest kompletne, a więc nie zawiera wszystkich aktów lub czynności objętych przedmiotem sprawy, albo nie zawiera dodatkowego rozstrzygnięcia, które winno nastąpić z urzędu. W ocenie Sądu, żadna z powyższych przesłanek w niniejszej sprawie nie wystąpiła. W wyroku z dnia 21 sierpnia 2025 r. orzeczono o całości skargi K.J. (WSA w Krakowie w całości skargę oddalił), a więc w sposób jednoznaczny i niepozostawiający wątpliwości określono zakres wydanego rozstrzygnięcia. Jednocześnie Sąd nie pominął żadnego rozstrzygnięcia, które winien był zawrzeć w tym wyroku z urzędu. Wniosek skarżącego jest zatem niezasadny. Powyższe postanowienie z dnia 10 września 2025 r. stało się przedmiotem zażalenia K.J. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraził niezadowolenie ze stanowiska zajętego w tej sprawie przez Sąd pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zasadnie stwierdził, że wyrok z dnia 21 sierpnia 2025 r. sygn. akt III SA/Kr 75/25 nie może zostać uzupełniony na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a., gdyż zawiera on wszystkie wymagane prawem elementy. W przedmiotowym wyroku, wbrew twierdzeniu skarżącego, orzeczono o całości skargi K.J., poprzez jej oddalenie. Analiza wniosku o uzupełnienie wyroku i zawarta w nim argumentacja prowadzi do uznania, że skarżący w istocie kwestionuje zapadłe w tym wyroku rozstrzygnięcie i zmierza do jego merytorycznej zmiany, co wykracza poza ramy instytucji uregulowanej w art. 157 § 1 p.p.s.a. Wyjaśnić należy, że wniosek o uzupełnienie wyroku nie może stanowić dodatkowego środka jego zaskarżenia, który uruchamia kolejne, poza przewidzianymi przez przepisy p.p.s.a., postępowanie kontrolne, czy też nie może stanowić polemiki z zapadłym rozstrzygnięciem. Z uwagi na charakter zaskarżonego rozstrzygnięcia i powołane wyżej przepisy dotyczące kwestii uzupełnienia wyroku, podniesione w zażaleniu zarzuty – niezwiązane z w/w kwestią – nie zasługiwały na uwzględnienie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.