III OZ 590/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 maja 2025 r. sygn. akt III SO/Kr 16/25 o odmowie wymierzenia Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Krakowie grzywny postanawia oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 29 maja 2025 r. sygn. akt III SO/Kr 16/25 odmówił wymierzenia Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Krakowie grzywny w związku z nieprzekazaniem w terminie odpowiedzi na skargę K.J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 24 października 2018 r. o wydanie zaświadczenia żądanej treści (zarejestrowanej pod sygn. akt III SAB/Kr 15/25). W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej w skrócie: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do treści art. 54 § 2 p.p.s.a., organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Z kolei w świetle art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Jak wynika z akt sprawy o sygn. akt III SAB/Kr 15/25, odpowiedź na skargę wraz ze skargą została przekazana do sądu drogą elektroniczną w dniu 14 stycznia 2025 r., zaś akta administracyjne organ przesłał w dniu 16 stycznia 2025 r. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji uznał, że zgodnie z dyspozycją art. 54 § 2 p.p.s.a. organ przekazał skargę, odpowiedź na skargę oraz akta administracyjne w terminie 30 dni od otrzymania skargi. W odpowiedzi na skargę organ odniósł się do skargi oraz przedstawił tło całej sprawy, w tym nawiązał do wniosku skarżącego z dnia 24 października 2018 r. Przedmiotowa odpowiedź spełnia ponadto wymogi formalne wynikające z art. 46 p.p.s.a., stawiane przez prawodawcę wobec pism procesowych. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia K.J. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraził niezadowolenie z zajętego przez Sąd pierwszej instancji stanowiska. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 § 1, § 1a i § 2 zd. pierwsze p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przepisy te statuują bezwzględny obowiązek przekazania sądowi dokumentów warunkujących przeprowadzenie kontroli sądowej. Organ musi wykonać w/w obowiązek w terminie trzydziestu dni od dnia wniesienia skargi, przy czym przepisy szczególne mogą przewidywać inne terminy. Wyraźne zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami określonymi w tym przepisie, obowiązek działania organu, który wyklucza jego jakąkolwiek swobodę w tym zakresie. Z kolei w świetle art. 55 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest zatem niewypełnienie obowiązków procesowych określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Grzywnie tej nadano mieszany – dyscyplinująco-restrykcyjny – charakter, czyniąc z niej podstawową gwarancję procesową realizacji konstytucyjnej zasady prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi, wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, sądowi administracyjnemu, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w okolicznościach niniejszej sprawy brak było podstaw do wymierzenia Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Krakowie grzywny za nieprzekazanie w terminie odpowiedzi na skargę w formie żądanej przez K.J. Organ przesłał bowiem do WSA w Krakowie skargę, wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy, w terminie określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wbrew twierdzeniu skarżącego, pismo organu z dnia 14 stycznia 2025 r. stanowiło w istocie odpowiedź na skargę K.J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 24 października 2018 r. o wydanie zaświadczenia, zawierającą stanowisko i argumentację organu w tej sprawie. Skoro zatem wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie obowiązków procesowych określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie, zaś w niniejszej sprawie organ obowiązki te w tym terminie wypełnił, to w konsekwencji brak było podstaw do wymierzenia wnioskowanej przez skarżącego grzywny. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.