III OZ 554/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 29 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 lipca 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 2101/24 w sprawie ze skargi R. J. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z 19 czerwca 2024 r., znak DSE2-K0218-W0680487-10/24 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie przyznania uprawnień wdowy po kombatancie postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 20 grudnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę I. J. (wniesioną w jej imieniu przez syna R. J.) na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z 19 czerwca 2024 r., znak DSE2-K0218-W0680487-10/24 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie przyznania uprawnień wdowy po kombatancie, gdyż nie uzupełniono braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie. W związku z informacją przekazaną przez R. J. w piśmie z 28 stycznia 2025 r. o śmierci I. J. przed wniesieniem skargi, Sąd uznał, że skarga została wniesiona przez R. J. (dalej: "skarżący"). Pismem z 1 kwietnia 2025 r. skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie. Wobec stwierdzenia braku fiskalnego zażalenia, zarządzeniem z 15 kwietnia 2025 r., Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Odpis tego zarządzenia został doręczony skarżącemu 7 maja 2025 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru k. 53 akt). Postanowieniem z 10 lipca 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 2101/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie wskazując, że skarżący pomimo prawidłowego wezwania do wykonania zarządzenia z 15 kwietnia 2025 r. nie uiścił należnego wpisu sądowego od zażalenia (vide: adnotacja o braku identyfikacji wpłaty w dokumentach księgowych – k. 51 verte akt). Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skarżący, wskazując że sprawa dotyczy przyznania uprawnień wdowy po kombatancie i w związku tym winna być zwolniona od wpisu na podstawie art. 239 pkt 1 lit e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), jako sprawa z zakresu ubezpieczeń społecznych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 220 § 1 w zw. z § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek zażalenia, od którego nie zostanie uiszczony należny wpis. W sytuacji braku wpisu, przewodniczący wzywa wnoszącego zażalenie, aby uiścił wpis, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Wezwanie to zawierało podstawę prawną jego wystosowania, określało termin, w którym trzeba uiścić wpis oraz pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania (odrzucenie zażalenia). Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu 7 maja 2025 r., zatem termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał 14 maja 2025 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, brak fiskalny nie został uzupełniony. Odnosząc się do argumentacji skarżącego przedstawionej w zażaleniu, należy wskazać, że uprawnienia kombatanckie wiążą się z określonymi świadczeniami emerytalnymi, podobnie jak wiążą się z szeregiem innych przywilejów, często o charakterze finansowym. Nie może to jednak oznaczać, że sprawy kombatanckie są sprawami z zakresu ubezpieczeń społecznych. Sprawy kombatanckie, jako odrębna kategoria spraw zostały bowiem wyodrębnione w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 535), a skargi w tych sprawach podlegają opłacie stałej w kwocie 100 zł (zob. § 2 ust. 3 pkt 10). Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.