III OZ 54/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 marca 2021 r., sygn. akt II SPP/Bd 69/20 w sprawie ze skargi P.W. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 86/15 postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z 15 marca 2021 r., II SPP/Bd 69/20 odrzucił zażalenie P.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 26 października 2020 r., II SPP/Bd 69/20 w sprawie ze skargi P.W. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie II SA/Bd 86/15. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że Wojewódzki Sądu Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z 26 października 2020 r., II SPP/Bd 69/20 utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 7 września 2020 r. oddalające wniosek P.W. (dalej: "skarżąca") o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca zaskarżyła powyższe postanowienie zażaleniem. Sąd pierwszej instancji w motywach rozstrzygnięcia stwierdził, że wojewódzki sąd administracyjny, rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Oznacza to, że od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego, wydanych po rozpoznaniu sprzeciwu, nie przysługują już środki prawne Skarżąca, nie zgadzając się z powyższym postanowieniem, wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadnie Sąd pierwszej instancji przyjął, że zgodnie z mającym zastosowanie w sprawie art. 260 § 1 p.p.s.a., na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 26 października 2020 r., II SPP/Bd 69/20 – wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego tego Sądu z 7 września 2020r., którym oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy – zażalenie nie przysługuje. Zgodnie bowiem z art. 260 § 1 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Z kolei na podstawie art. 260 § 2 zd. drugie p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Orzeczenia sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Nie jest to bowiem przypadek, o którym stanowi art. 258 § 4 P.p.s.a. Wobec powyższego stwierdzić należy, że wniesione przez skarżącą zażalenie na postanowienie Sądu utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego o oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy - jest niedopuszczalne i jako takie podlega odrzuceniu. Mając na uwadze przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.