III OZ 503/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 10 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 lipca 2025 r., sygn. akt III SA/Lu 236/25 o sprostowaniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 czerwca 2025 r., sygn. akt III SA/Lu 236/25 w sprawie ze skargi D.O. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 7 marca 2025 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: oddalić zażalenie.

D.O. (dalej jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 7 marca 2025 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 kwietnia 2025 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 pod rygorem odrzucenia skargi poprzez podanie numeru PESEL. Jednocześnie skarżącemu doręczono pouczenie m.in. o treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., zgodnie z którym pismo strony powinno zawierać – gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało skarżącemu doręczone w dniu 6 maja 2025 r. (k. 11), tym samym termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upływał wraz z dniem 13 maja 2025 r. Wprawdzie skarżący w dniach 12 i 13 maja 2025 r. złożył pisma procesowe (k. 12, k. 13), ale z ich treści nie wynika, aby uzupełnił ww. wskazane braki formalne, tj. aby podał swój numer PESEL. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2025 r., sygn. akt III SA/Lu 236/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie: odrzucił skargę. W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie umieścił następujące zdanie: Wprawdzie skarżący złożył w dniu 15 maja 2025 r., pismo procesowe, ale z jego treści nie wynika, aby podał swój numer PESEL. Pismem procesowym z dnia 9 lipca 2025 r. skarżący wniósł o: [oryginalna pisownia zachowana] stosowne i ustawowo sprostowanie być może "błędu – omyłki" "skarżący złożył w dniu 15 maja 2025 r. pismo procesowe", o którym to i takim w/w złożeniu jest orzeknięte w postanowieniu o sygn. III SA/Lu 236/25 z dnia 16.VI.2025 r. (doręczonego mnie w dniu 03.VII.2025 r.). Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 lipca 2025 r., sygn. akt III SA/Lu 236/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie: z urzędu sprostował oczywistą omyłkę w treści uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 czerwca 2025 r. w ten sposób, że w trzecim akapicie od góry w miejsce błędnie wskazanej daty "15 maja" wpisać datę "13 maja". W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wskazał, że w niniejszej sprawie, w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 czerwca 2025 r. błędnie wpisano datę "15 maja 2025 r.", podczas gdy prawidłową datą jest "13 maja 2025 r." (k. 13 akt sądowych). Wobec powyższego błąd w podanym zakresie uznać należało za oczywistą omyłkę, a tym samym zaszły podstawy do sprostowania wyżej wskazanego orzeczenia. Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 lipca 2025 r. złożył skarżący o następującej treści: [oryginalna pisownia zachowana] w części orzeknięcia "z urzędu sprostować". Stosowanie zarzucam w/w postanowieniu z dnia 11.VII.2025r. naruszenie a) art. 156 § 1 Ppsa poprzez niewłaściwe zastosowanie na skutek zatajania i nie orzeknięcia, że sprostowanie zostało dokonane na wniosek strony co miało istotne znaczenie na w pełni dowolny i nieobiektywny oraz niezgodny z prawdą i z rzeczywistym stanem faktycznym w sprawie i nie wiadomo czemu mający służyć zapis w/w rozstrzygnięcia "z urzędu sprostować". Wnoszę: 1) o zgodnie z właściwością przez właściwy Organ stosowane sprostowanie w w/w postanowieniu z dnia 11.VII.2025r. zapisu "z urzędu sprostować" na prawidłowy zapis "na wniosek sprostować". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako: "p.p.s.a."), sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Natomiast w myśl art. 166 p.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Jan Paweł Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., s. 341) Wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Wykładnia celowościowa art. 156 § 1 p.p.s.a. uzasadnia wprawdzie pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione nie tylko w sentencji wyroku (postanowienia), ale też w uzasadnieniu wyroku (postanowienia), jednakże o sprostowaniu uzasadnienia sąd postanawia na takiej samej zasadzie jak o sprostowaniu wyroku (postanowienia). Przedmiotem sprostowania uzasadnienia wyroku (postanowienia) mogą więc być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie doszło do oczywistej omyłki, bowiem w uzasadnieniu w trzecim akapicie od góry błędnie wpisano datę "15 maja 2025 r.", podczas gdy prawidłową datą jest "13 maja 2025 r.". Zasadnie zatem Sąd sprostował wadliwą sentencję ww. postanowienia. Odnosząc się do zarzutu skarżącego przedstawionego w zażaleniu wskazać należy w postępowaniu zainicjowanym zażaleniem na postanowienie w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki Sąd bada tylko czy owa omyłka wystąpiła i czy była ona oczywista oraz czy podlegała sprostowaniu. Innymi słowy, żądanie skarżącego by w zaskarżonym postanowieniu zamiast "z urzędu" wpisać "na wniosek" może być podstawą do wniosku o sprostowanie orzeczenia, nie zaś zasadnym zarzutem zażalenia na postanowienie w przedmiocie sprostowania. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.