III OZ 497/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 6 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. K. i K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 22 grudnia 2021 r. sygn. akt II SA/Ke1008/20 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi E. K. i K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z 21 września 2020 r., znak: SKO.OŚ-60/4017/238/2020 w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 22 grudnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. i E. K. (dalej skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 21 września 2020 r. znak: SKO.OŚ-60/4017/238/2020 w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego odrzucił skargę. Z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika, że w związku z uprawomocnieniem się zarządzenia z 24 listopada 2020 r., zarządzeniem z 18 listopada 2021 r. doręczonym skarżącym 8 grudnia 2021 r. zostali oni wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, pod rygorem jej odrzucenia oraz zostali pouczeni o tym, że powyższe zarządzenie jest niezaskarżalne. W zakreślonym terminie skarżący nie uiścili wpisu sądowego. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) orzekł o odrzuceniu skargi. Pismem z 19 stycznia 2022 r. skarżący wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie (k. 206), w którym zaskarżają oni w całości postanowienie z 22 grudnia 2021 r. wydane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zarzucając, że sprawa prowadzona jest z oczywistym rażącym naruszeniem procedur zawartych w KPA. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Stosownie do treści art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieziszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono skarżącym 8 grudnia 2021 r. Termin do uiszczenia wpisu upływał zatem 15 grudnia 2021 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie uiścili wpisu sądowego. Skoro zaś pomimo upływu zakreślonego terminu nie uzupełniono braku fiskalnego skargi to Sąd pierwszej instancji zobligowany był do jej odrzucenia. Przedmiotowa sprawa nie jest przy tym sprawą, która podlegałaby ustawowemu zwolnieniu z kosztów sądowych (art. 239 P.p.s.a.), a skarżący nie składali wniosku o przyznania prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji