III OZ 490/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 18 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Wa 540/23 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia 17 stycznia 2023 r., DS.523.1547.2022.ZS.AO.197094 w przedmiocie ochrony danych osobowych postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z 29 maja 2023 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej zwanej "p.p.s.a.") wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi w wysokości 200 zł, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej zwanego: "rozporządzeniem"). Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skarżący. Wskazał w nim, że wymaganie od niego opłat za skargę na nierzetelne podejście do prawa i wykonywania swoich obowiązków przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych jest nie do przyjęcia. Przewodniczący Wydziału, biorąc pod uwagę treść zażalenia, stwierdził, że skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Prawomocnym postanowieniem z 10 sierpnia 2023 r., sygn. akt II SPP /Wa 174/23, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. W piśmie z 30 sierpnia 2023 r. skarżący podniósł, że nie składał wniosku o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata i w tym celu przewodniczący wydziału wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia. Zgodnie z § 2 ust. 6 ww. rozporządzenia w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5, a do takich należy zakwalifikować przedmiotową sprawę, wpis stały wynosi 200 zł. W związku z tym stwierdzić należy, że Przewodniczący Wydziału zgodnie z prawem wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, prawidłowo ustalając wysokość wpisu w kwocie 200 zł. Należy zwrócić uwagę, że w rozpoznawanym zażaleniu skarżący powołał się m.in. na fragment swojej skargi, w którym stwierdził "(...) i wnoszę o zwolnienie od kosztów sądowych, gdyż nie zamierzam wspierać opłatami instytucji, do których nie mam zaufania i które przyczyniają się do utrwalania patologii w miejscach pracy.". Przewodniczący Wydziału trafnie uznał, że z treści zażalenia wynika, iż skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postępowanie w tym przedmiocie zostało zakończone prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku skarżącego bez rozpoznania, w związku z nieprzesłaniem przez skarżącego formularza PPF. W tej sytuacji za niezrozumiałe należy uznać twierdzenia skarżącego zawarte w piśmie z 30 sierpnia 2023 r., w którym stwierdził, że nie składał wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w okolicznościach niniejszej sprawy skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.