Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

III OZ 481/26

Postanowienie NSA z 23 października 2026 r., III OZ 481/26 – sprawy kandydatów na studia i studentów

Wynik

Oddalono zażalenie

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
23 października 2026
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 23 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 stycznia 2026 r., sygn. akt III SPP/Gl 138/25 odmawiające przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 12 września 2025 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W.M. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Akademii [...] z dnia 17 lutego 2025 r, nr OKS.42604.3.2025 w przedmiocie odmowy przyznania stypendium postanawia: oddalić zażalenie.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, postanowieniem z dnia 19 stycznia 2026 r., sygn. akt III SPP/Gl 138/25, odmówił przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 12 września 2025 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, z uwagi na nieuprawdopodobnienie przez skarżącego braku winy w uchybieniu terminu do złożenia sprzeciwu. Z powyższym postanowieniem nie zgodził się skarżący wnosząc zażalenie i podnosząc, że pogarszający się wciąż stan zdrowia nie pozwala mu na normalne funkcjonowanie, to zaś nie pozwoliło mu dopełnić formalności w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Instytucja przywrócenia terminu ma na celu wyeliminowanie negatywnych skutków jego uchybienia w sytuacji, gdy do tego uchybienia doszło w rezultacie okoliczności niezawinionych przez stronę zobowiązaną do dokonania określonej czynności procesowej w oznaczonym czasie. Jak bowiem stanowi art. 86 § 1 ab initio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z powyższego wynika zatem, że oceniając okoliczności mające uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminowi sąd powinien brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Instytucja przywrócenia terminu jest bowiem stosowana jedynie w sytuacjach wyjątkowych, tylko wtedy gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Ponadto to na stronie spoczywa obowiązek wskazania okoliczności, które mogą potwierdzać, że dana czynność procesowa nie została dokonana w terminie bez jej winy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rację ma Sąd pierwszej instancji, uznając, że skarżący nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminowi do wniesienia sprzeciwu. W tym zakresie ograniczył się do ogólnego stwierdzenia, że uchybienie terminowi nastąpiło z powodu "pogarszającego się wciąż stanu zdrowia". Tak sformułowane twierdzenie jest jednak niewystarczające do przyjęcia, że zostały uprawdopodobnione przesłanki braku winy w uchybieniu terminowi. Skarżący nie wyjaśnił, na czym konkretnie polegała jego sytuacja zdrowotna, w jakim okresie występowały związane z nią trudności, jaki był ich charakter i nasilenie, ani – co najistotniejsze – w jaki sposób okoliczności te uniemożliwiły lub w sposób istotny utrudniły mu w terminie złożenie sprzeciwu. Samo powołanie się na trudną sytuację zdrowotną, bez wskazania konkretnych, obiektywnych okoliczności oraz ich wpływu na możliwość dokonania czynności procesowej, ma charakter jedynie ogólnikowy i nie pozwala na zweryfikowanie zasadności twierdzenia o braku winy. Nie każda bowiem trudna sytuacja zdrowotna automatycznie uzasadnia przywrócenie uchybionego terminu. Konieczne jest wykazanie związku pomiędzy konkretną przeszkodą a niemożnością dokonania czynności procesowej w terminie, przy uwzględnieniu również tego, czy strona – przy zachowaniu należytej staranności – mogła dokonać czynności albo skorzystać z pomocy innej osoby. Zażalenie nie zawiera argumentów, które podważałyby prawidłowość oceny dokonanej przez Sąd pierwszej instancji. Samo powołanie się na trudną sytuację zdrowotną, bez jej skonkretyzowania i bez wykazania jej wpływu na możliwość dokonania czynności procesowej w ustawowym terminie, nie może prowadzić do odmiennej oceny sprawy. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że skarżący ma możliwość złożenia ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z przedstawionych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie.

Informacje o sprawie

Data wpływu
30 lipca 2026
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Skarżony organ
Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Sędziowie
Przemysław Szustakiewicz /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny