III OZ 470/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku X.X. o sprostowanie omyłki w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2024 r. sygn. akt III OZ 470/24 oddalającym zażalenie X.X. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 8 lipca 2024 r., sygn. akt II SAB/Bd 70/24 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi X.X. na bezczynność Prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić wniosek o sprostowanie postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 20 listopada 2024 r., III OZ 470/24, oddalił zażalenie X.X. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 8 lipca 2024 r., II SAB/Bd 70/24 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi X. X. (dalej: "skarżący") na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Pismem z 16 stycznia 2025 r. skarżący wniósł o sprostowanie ww. orzeczenia, w ten sposób, że: 1. w rubrum orzeczenia: - zamiast "w sprawie ze skargi X.X. na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej" wpisać "w sprawie ze skargi X.X. na nieudostępnienie informacji publicznej przez Prokuratura Prokuratury Rejonowej [...] na złożony wniosek zawarty w piśmie procesowym z dnia 26.04.2024 r. sprawie o sygn. akt: 4035-l.Ds.2.2024", 2. w uzasadnieniu orzeczenia: - zamiast "na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej" wpisać "na nieudostępnienie informacji publicznej przez Prokuratura Prokuratury Rejonowej [...] na złożony wniosek zawarty w piśmie procesowym z dnia 26.04.2024 r. sprawie o sygn. akt: 4035- l.Ds.2.2024.". Skarżący wskazał we wniosku, że nie zgadza się z obarczoną wadą prawną wykładnią Naczelnego Sądu Administracyjnego dokonaną w postanowieniu z 20 listopada 2024 r., która w jego odczuciu posiada cechy i znamiona poświadczenia nieprawdy w dokumencie sądowym oraz pomocnictwa, a więc ułatwiania innej osobie popełnienia czynu zabronionego (art. 18 § 3 k.k). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości, przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, nie może jednocześnie prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Oczywistość wadliwości wymagającej sprostowania może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wadliwość taka wyraża się bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Oczywistość omyłek oznacza, że muszą one powstać w wyniku niewłaściwego odzwierciedlenia w orzeczeniu rzeczywistej i niemogącej budzić wątpliwości woli sądu. Są obiektywnie i bez wątpliwości dostrzegalne w treści orzeczenia lub wprost wynikają z zestawienia tej treści z zawartością akt sprawy, a powstały z powodu technicznej niedoskonałości ujęcia rozstrzygnięcia sądu w słowach, przedstawienia stanowiska sądu w błędnej formie lub w sposób niedokładny, a więc niepełny i nieprecyzyjny. Wyżej wymienione nieprawidłowości muszą mieć zatem charakter oczywisty, bezsporny, pewny. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, żądanie zawarte we wniosku skarżącego o sprostowanie postanowienia i uzasadnienia nie może zostać uwzględnione. Skarżący zainicjował postępowanie administracyjne toczące się przed WSA w Bydgoszczy skargą na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...]. Nieuprawnionym jest zatem twierdzenie skarżącego, jakoby opisany przez Sąd przedmiot sprawy był błędny. To, że w uzasadnieniu skargi na bezczynność skarżący podał, iż przedmiotem zaskarżenia jest "nieudostępnienie informacji publicznej przez Prokuratora Rejonowego [...] na złożony wniosek zawarty w piśmie procesowym z dnia 26.04.2024 r. w sprawie o sygn. akt: [...]", nie może prowadzić do sprostowania przedmiotu sprawy. Powyższe nie stanowi bowiem oczywistej pomyłki, o której mowa w art. 156 § 1 p.p.s.a. Brak jest zatem podstaw do sprostowania orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 listopada 2024 r. Tym samym, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 166 oraz art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.