III OZ 456/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Wa 3935/21 odrzucające skargę R.J. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia 4 października 2021 r. nr CKLLo-305-2021/F/POL w przedmiocie ustalenia związku schorzeń ze służbą postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z 11 kwietnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt II SA/Wa 3935/21) odrzucił skargę R.J. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej (dalej CKL) z 4 października 2021 r.,nr CKLLo-305-2021/F/POL w przedmiocie ustalenia związku schorzeń ze służbą. Orzeczenie zostało wydane w następujących okolicznościach sprawy. CKL po rozpatrzeniu odwołania R.J. od orzeczenia [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej z 24 marca 2021 r., nr RKLLo-548-2021/F/POL w przedmiocie ustalenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby, uznania funkcjonariusza za inwalidę lub uznania go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji, jak również ustalenia związku inwalidztwa ze służbą, orzeczeniem z 4 października 2021 r. uchyliła orzeczenie wydane w I instancji w całości i orzekła w tym zakresie co do istoty. R.J., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę do WSA w Warszawie na orzeczenie CKL. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z 11 marca 2022 r., pełnomocnik został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia pod rygorem jej odrzucenia poprzez nadesłanie odpisu skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi w dn. 17 marca 2022 r. Z akt sprawy wynika, że ww. wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi w dn. 17 marca 2022 r., a zatem siedmiodniowy termin upływał w dn. 24 marca 2022 r. Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik skarżącego przy piśmie z 22 marca 2022 r. (23 marca 2022 r. – data nadania w urzędzie pocztowym) nadesłał odwołanie od orzeczenia [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej z 24 marca 2021 r., nr RKLLo-548-2021/F/POL. Mając powyższe na uwadze, WSA orzekł, że wobec nieusunięcia braku formalnego skargi, skarga została odrzucona na podstawie art. 58 par. 1 pkt 3 p.p.s.a. Na ww. postanowienie wniesiono zażalenie zaskarżając je w całości. Na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej p.p.s.a.) zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie: 1) art. 49 par. 1 p.p.s.a. polegającego na jego nieprawidłowym zastosowaniu i wezwaniu Skarżącego do złożenia odpisu skargi w sytuacji, gdy niezałączenie odpisu skarg dla organu nie stanowiło braku formalnego uniemożliwiającego nadanie sprawie biegu, gdyż organ zapoznał się ze skargą i przekazał ją do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę, zaś w sprawie nie występują inne strony ani uczestnicy, co umożliwia nadanie biegu sprawie, 2) art. 58 par. 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez jej bezzasadne zastosowanie i odrzucenie skargi w sytuacji, gdy po pierwsze – skarżący pismem z 22 marca 2022 r. wykonał zobowiązanie Sądu do złożenia odpisu skargi, a nadto nieprawidłowym byłoby również odrzucenie skargi nawet w razie niezłożenia jej odpisu, gdyż sąd dysponuje aktami administracyjnymi oraz odpowiedzią na skargę organu, a w sprawie poza skarżącymi i organem nie występują inne strony ani uczestnicy, co oznacza, iż nie zachodziły podstawy do wzywania skarżącego o odpis skargi, bowiem jego brak nie był przeszkodą uniemożliwiającą nadanie sprawie biegu. W uzasadnieniu podkreślono, że nie zachodziły przesłanki do wystosowania wezwania, o którym mowa w art. 49 par. 1 p.p.s.a., a w konsekwencji do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 par. 1 pkt 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Ze zdania pierwszego art. 57 § 1 p.p.s.a. wynika, że skarga powinna odpowiadać wszelkim wymaganiom, jakie muszą spełniać pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Pismo strony, a zatem i skarga, powinno spełniać określone warunki formalne, które wymienia w sposób wyczerpujący art. 46 p.p.s.a. Oprócz wymagań przewidzianych w tym przepisie, stanowiących o kompletności pisma, przepis art. 47 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Nie budzi wątpliwości, że na równi z wymogami pisma, o których mowa w art. 46 p.p.s.a., należy traktować wymogi określone w art. 47 p.p.s.a. W literaturze podkreśla się, że warunki formalne określone w art. 46 p.p.s.a. stanowią razem z art. 47 p.p.s.a. ogólne wymagania formalne, przewidziane dla wszystkich pism procesowych, zaś tryb określony w art. 49 p.p.s.a., tj. uzupełnienia lub poprawienia braków formalnych dotyczy wymogów wymienionych w art. 46 i 47 p.p.s.a. (por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego. Wyd. CH. Beck, Warszawa 2011, str.236 i 237). Rozstrzygając kwestię skutków prawnych niedopełnienia przez stronę wymogów formalnych, określonych w art. 47 § 1 p.p.s.a. (przez niedołączenie odpisu pisma, co dotyczy także skargi) należy wskazać że zgodnie z art. 49 p.p.s.a., jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zastrzeżenie "chyba że ustawa stanowi inaczej" odnosi się do sankcji, gdy strona nie usunie braków pisma w terminie i ma zastosowanie w odniesieniu do skargi, skargi kasacyjnej i zażalenia, które podlegają odrzuceniu, a nie pozostawieniu bez rozpoznania (art. 58 § 1 pkt 3, art. 178, art. 197 § 2 p.p.s.a.). Art. 49 § 3 p.p.s.a. stanowi natomiast, że pismo poprawione lub uzupełnione w terminie wywołuje skutki od dnia jego wniesienia. W niniejszej sprawie skarżący pismem z 22 marca 2022 r. nie wykonał zobowiązania Sądu do złożenia odpisu skargi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.