III OZ 440/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 16 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2025 r. sygn. akt II SA/Wa 1489/24 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi G.B. na postanowienie Prezesa Rady Ministrów z dnia 25 lipca 2024 r. nr BPRM.ZŚS.270.32.2024 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia oddalić zażalenie.

Wyrokiem z 17 marca 2025 r. II SA/Wa 1489/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA w Warszawie, Sąd I instancji) oddalił skargę G.B. (dalej: skarżąca) na postanowienie Prezesa Rady Ministrów z dnia 25 lipca 2024 r. nr BPRM.ZŚS.270.32.2024 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Pismem z 12 czerwca 2025 r. skarżąca wniosła "zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wyrok WSA w Warszawie o sygn. II SA/Wa 1489/24 z dnia 17.03.2025 r.". Postanowieniem z 18 czerwca 2025 r. sygn. akt II SA/Wa 1489/24 WSA w Warszawie odrzucił ww. zażalenie. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że zażalenie nie stanowi właściwego środka zaskarżenia wyroku. Pismem oznaczonym datą 2 lipca 2025 r. skarżąca wywiodła zażalenie na ww. postanowienie z 18 czerwca 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Skarżąca pismem z 12 czerwca 2025 r. wniosła "zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wyrok WSA w Warszawie o sygn. II SA/Wa 1489/24 z dnia 17.03.2025 r.", jednakże na gruncie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny przysługuje nie zażalenie, a skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, o czym stanowi art. 173 § 1 p.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Powyższy przepis znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia na mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego WSA w Warszawie prawidłowo ocenił, że skoro skarżąca wniosła zażalenie na wyrok Sądu I instancji to zażalenie w tym zakresie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.