III OZ 438/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2022 r., sygn. akt II SPP/Wa 313/21 o odrzuceniu sprzeciwu w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2021 r., nr KOC/6098/LO/20 w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 29 marca 2022 r., sygn. akt II SPP/Wa 313/21 odrzucił sprzeciw J. G. na zarządzenie referendarza sądowego z 3 listopada 2021 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 21 lipca 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 1027/21 odrzucił skargę J. G. (dalej: "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 12 stycznia 2021 r., nr KOC/6068/LO/20 w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego Skarżący 15 września 2021 r. wniósł do Sądu pismo, w którym zwrócił się "przydzielenie pomocy prawnej". Przy piśmie z 29 września 2021 r. skarżącemu został przesłany urzędowy formularz wniosku PPF o przyznanie prawa pomocy, celem jego wypełnienia i zwrotu do Sądu w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie z 29 września 2021 r. zostało doręczone skarżącemu 18 października 2021 r. W odpowiedzi skarżący przy piśmie z 22 października 2021 r. przedłożył niewypełniony urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wobec tego referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z 3 listopada 2021 r. pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu 7 grudnia 2021 r. Termin do wniesienia środka odwoławczego upływał 14 grudnia 2021 r. Skarżący pismem z 22 grudnia 2021 r. (data stempla pocztowego) wniósł sprzeciw na zarządzenie referendarza z 3 listopada 2021 r. Sąd stwierdził, że skarżący wniósł sprzeciw z uchybieniem terminu do jego wniesienia, wobec czego odrzucił go. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie Sądu pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a.") od postanowień i zarządzeń, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 ( w tym postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy; dotyczących prawa pomocy), strona może wnieść sprzeciw do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia referendarza sądowego. Natomiast stosownie do art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie podlega odrzuceniu przez sąd. Skoro zarządzenie z 3 listopada 2021 r. zostało doręczone skarżącemu 7 grudnia 2021 r. – wraz z pouczeniem o trybie i terminie zaskarżenia, to termin na wniesienie sprzeciwu upłynął 14 grudnia 2021 r. A zatem wniesienie sprzeciwu pismem z 22 grudnia 2021 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) nastąpiło po terminie, tym samym wniesiony przez stronę sprzeciw – na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. – podlegał odrzuceniu, o czym zasadnie orzekł Sąd pierwszej instancji. Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.