III OZ 436/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 14 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Fundacji [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 216/25, odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi Fundacji [...] na decyzję Rady Doskonałości Naukowej z dnia 30 września 2024 r., nr DRKN.Z3.410.9.2022 w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z 14 maja 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 216/25 odrzucił wniosek Fundacji [...] o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi Fundacji [...] na decyzję Rady Doskonałości Naukowej z 30 września 2024 r., nr DRKN.Z3.410.9.2022 w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały. WSA w Warszawie, postanowieniem z 15 maja 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 216/25, odrzucił skargę Fundacji, ponieważ nie uzupełniono jej braku formalnego w postaci złożenia odpisu z KRS. NSA, postanowieniem z 9 września 2025 r., sygn. akt III OZ 424/25, oddalił zażalenie na to postanowienie. WSA w Warszawie postanowieniem z 20 października 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 216/25, odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. NSA, postanowieniem z 20 stycznia 2026 r., sygn. akt III OZ 731/25, oddalił zażalenie na to postanowienie. WSA w Warszawie, postanowieniem z 14 maja 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 216/25, odrzucił wniosek Fundacji o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Sąd pierwszej instancji wskazał, że Fundacja nie dochowała terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, czym naruszyła postanowienia art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: P.p.s.a.). W zażaleniu z 5 czerwca 2026 r., Fundacja zażądała odrzucenia postanowienia z 14 maja 2025 r. oraz przywrócenia terminu do uzupełnienia braku skargi, tj. złożenia odpisu KRS. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 74a § 1 pkt 1 P.p.s.a. doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo. Według natomiast art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1-2 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Natomiast spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, na co przysługuje zażalenie (art. 88 P.p.s.a.). Fundacja wniosła pismo do WSA w Warszawie drogą elektroniczną 7 lutego 2025 r., a więc ‒ zgodnie z postanowieniami art. 74a § 1 pkt 1 P.p.s.a. ‒ tą drogą Fundacja została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, tj. przedstawienia umocowania. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone 24 lutego 2025 r., a Fundacja nie uzupełniła braków pisma w zakreślonym terminie. Kwestia ta została już prawomocnie oceniona przez NSA w postanowieniu z 9 września 2025 r., sygn. akt III OZ 424/25. Siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności, o którym mowa w art. 86 § 1 P.p.s.a., należało liczyć od skutecznego doręczenia Fundacji postanowienia z 15 maja 2025 r., co nastąpiło 4 czerwca 2025 r. W ustawowym terminie Fundacja nie wniosła o przywrócenie terminu do wykonania czynności i nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminowi. Kwestia ta została już prawomocnie oceniona przez NSA w postanowieniu z 20 stycznia 2026 r., sygn. akt III OZ 731/25. Zauważyć należy, że zarzuty zażalenia z 5 czerwca 2026 r., zmierzają w istocie do podważenia skutecznego doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi z 12 lutego 2025 r., co jednak zostało już prawomocnie ocenione w postanowieniu z 9 września 2025 r., sygn. akt III OZ 424/25. Ponadto w zażaleniu tym podniesiono zarzuty dotyczące decyzji Rady Doskonałości Naukowej z 30 września 2024 r., co nie jest przedmiotem niniejszej sprawy. Wskazać trzeba, że postanowienie z 15 maja 2025 r. o odrzuceniu skargi, zostało skutecznie doręczone Fundacji 4 czerwca 2025 r. i od tego dnia należało liczyć siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Tym samym termin, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a., upłynął 11 czerwca 2025 r. Z akt sprawy wynika, że Fundacja złożyła wniosek o przywrócenie terminu 23 kwietnia 2026 r., a więc z uchybieniem siedmiodniowego terminu do jego wniesienia. Zgodzić się należy z Sądem pierwszej instancji, że termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi nie został dochowany, a więc wniosek ten ‒ zgodnie z postanowieniami art. 88 P.p.s.a. ‒ należało odrzucić. Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak sentencji.