III OZ 433/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 15 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. I. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 lipca 2024 r., sygn. akt II SA/Sz 1061/23 o odrzuceniu zażalenia K. I. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Sz 1061/23 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 15 lutego 2024 r., sygn. akt II SA/Sz 1061/23 postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 10 lipca 2024 r., sygn. akt II SA/Sz 1061/23, odrzucił zażalenie K. I. (dalej: "skarżący") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Sz 1061/23 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 15 lutego 2024 r., sygn. akt II SA/Sz 1061/23 W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że odpis wspomnianego postanowienia z dnia 20 czerwca 2024 r. został doręczony skarżącemu w dniu 28 czerwca 2024 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie złożenia zażalenia na to postanowienie, w tym że musi być ono sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Pomimo prawidłowego pouczenia skarżący przedmiotowe zażalenie sporządził osobiście, nie będąc do tego uprawnionym. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 10 lipca 2024 r. odrzucił zażalenie, jako niedopuszczalne, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") Skarżący, nie zgadzając się z powyższym postanowieniem, wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 20 czerwca 2024 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej skarżący sporządził osobiście, a nie należy on do podmiotów uprawnionych na podstawie odesłania z art. 194 § 4 p.p.s.a., do sporządzenia takiego zażalenia. Przy czym podkreślić trzeba, że skarżący został pouczony o tzw. przymusie adwokacko-radcowskim w zakresie sporządzenia oraz wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Jednak pomimo prawidłowego pouczenia skarżący sporządził i podpisał zażalenie osobiście, nie posiadając przy tym stosownych uprawnień, o których stanowi art. 175 § 1-3 p.p.s.a. W związku z powyższym stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 lipca 2024 r. odpowiada prawu, zaś argumenty podniesione w zażaleniu, tej zgodności z prawem skutecznie nie podważają. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.