III OZ 383/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. sp. z o.o. z siedzibą w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 stycznia 2022 r., sygn. akt II SA/Wr 526/21 o odrzuceniu skargi T. sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 29 lipca 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Postanowieniem z 26 stycznia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił przedmiotową skargę. W uzasadnieniu wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 20 sierpnia 2021 r., co wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej decyzję. Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego na wskazany akt administracyjny upływał w dniu 19 września 2021 r. (niedziela). Ponieważ ostatni dzień terminu przypadał na dzień ustawowo wolny od pracy, następny dzień przyjmuje się za ostatni dzień terminu. Zgodnie z datą stempla pocztowego znajdującego się na kopercie, w której została przesłana skarga, pełnomocnik strony skarżącej nadał przesyłkę w placówce pocztowej w dniu 21 września 2021 r., a więc z uchybieniem wskazanego wyżej terminu. W ocenie tego Sądu z powyższego wynika, że skarga została wniesiona po terminie i dlatego podlega ona odrzuceniu podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329; zwanej dalej "p.p.s.a."). O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca spółka. Podniosła w nim, że zaskarżona decyzja została spółce nieprawidłowo doręczona w trybie art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r., (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.; zwanej dalej "k.p.a.") do rąk osoby nieuprawnionej i nieznanej spółce – z podpisu można wywnioskować, że chodzi o mężczyznę o imieniu R., który nie przekazał decyzji spółce. Dopiero 23 sierpnia 2021 r. decyzja została doręczoną członkowi zarządu spółki. Spółka wskazała, że nie można spółce doręczyć decyzji w trybie art. 43 k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Z przepisu tego wynika, że bieg terminu do wniesienia skargi rozpoczyna się od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym doręczenie to musi być skuteczne. Z przedmiotowych akt administracyjnych wynika, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z 29 lipca 2021 r., nr [...], adresowana do T. sp. z o.o. z siedzibą w R. została odebrana przez osobę o imieniu R. (nazwisko nieczytelne) w dniu 20 sierpnia 2021 r. Na potwierdzeniu odbioru doręczający zaznaczył, że ww. osoba jest dorosłym domownikiem, sąsiadem lub dozorcą domu, który podjął się oddania pisma adresatowi. Wyżej opisany sposób doręczenia odpowiada dyspozycji art. 43 k.p.a., który stanowi, że: "w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania.". Niemniej, jak trafnie podniosła w zażaleniu spółka, w przypadku doręczeń dokonywanych spółce prawa handlowego nie ma zastosowania art. 43 k.p.a., dotyczy on bowiem doręczenia zastępczego osobom fizycznym. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji przedwcześnie odrzucił przedmiotową skargę jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd ten nie dokonał pełnej analizy prawidłowości doręczenia skarżącej spółce decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z 29 lipca 2021 r., czym naruszył art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Po pierwsze, Sąd ten nie ocenił skuteczności doręczenia spółce zaskarżonej decyzji. Jak wyżej wspomniano, z wypełnionego przez doręczającego potwierdzenia odbioru oraz z podpisania tego potwierdzenia przez osobę o imieniu R. można domniemywać, że doręczenie spółce decyzji nastąpiło w trybie art. 43 k.p.a., który nie jest właściwy do doręczeń pism jednostkom organizacyjnym (por. art. 45 k.p.a.). Po drugie, Sąd ten nie ustalił czy osoba o imieniu R. (nazwisko nieczytelne) jest uprawniona do odbioru pism w imieniu skarżącej spółki. W tym kontekście należy zwrócić uwagę, że z akt administracyjnych sprawy wynika, iż osoba ta odbierała korespondencję w imieniu spółki na wcześniejszych etapach postępowania administracyjnego, o czym świadczą kserokopie potwierdzeń odbiorów. Zatem za niewiarygodne jawią się zawarte w zażaleniu twierdzenia skarżącej spółki, że osoba ta jest spółce nieznana. Ponownie oceniając zachowanie przez skarżącą spółkę terminu do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie Sąd pierwszej instancji powinien zwrócić uwagę na tryb doręczenia spółce zaskarżonej decyzji i wpływ ewentualnych uchybień w tym zakresie na skuteczność doręczenia decyzji. Sąd ten powinien nadto ustalić kim dla skarżącej spółki jest osoba podpisująca się pod potwierdzeniami doręczeń kierowanych do spółki (R., nazwisko nieczytelne). W tym celu może okazać się pomocne wezwanie spółki do złożenia stosownych wyjaśnień. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.