III OZ 382/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Fundacji "[...]" z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 października 2021 r., sygn. akt II SA/Wr 407/21 odrzucające skargę Fundacji "[...]" z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przepięcia do nowej sieci kanalizacji sanitarnej nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 11 października 2021 r., sygn. akt II SA/Wr 407/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Fundacji "[...]" z siedzibą w [...] (skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przepięcia do nowej sieci kanalizacji sanitarnej nieruchomości. Sąd wskazał, że pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. skarżąca wniosła skargę na decyzję SKO z dnia [...] sierpnia 2021 r., następnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] września 2021 r. wezwano ją do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: 1) wskazanie z imienia i nazwiska, kto w imieniu strony skarżącej podpisał skargę; 2) złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (KRS); 3) podanie numeru REGON lub NIP strony skarżącej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca przesłała [...] września 2021 r. pismo w treści, którego wskazała, że podpis należy do M.G., podała NIP oraz załączyła pełnomocnictwo wraz z wydrukiem dokumentu mającym potwierdzić umocowanie do wniesienia skargi i określającym reprezentację strony skarżącej. Sąd wyjaśnił, że nie można uznać, że strona skarżąca uzupełniła brak formalny skargi, bowiem zostały co prawda nadesłane dokumenty w postaci pełnomocnictwa oraz wydruku przedstawiającego dane zawarte na stronie ekrs mające określić sposób reprezentacji, jednak należy wskazać, że przesłany wydruk nie został należycie uwierzytelniony, a także nie zawiera pełnych informacji pozwalających ocenić sposób reprezentacji strony skarżącej. Przede wszystkim należy wskazał, że wydruk nie stanowi pobranego samodzielnie wydruku komputerowego aktualnych albo pełnych informacji o podmiotach wpisanych do rejestru, wobec czego nie posiada mocy zrównanej z mocą dokumentu wydawanego przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego (art. 4 ust. 4aa w myśl ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym, t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 112 ze zm., dalej "ustawa o KRS"). Wyjaśnił, iż załączony dokument przedstawia stronę internetową ekrs zawierającą część informacji zawartych w KRS oraz odsyłającą do linków pozwalających pobrać zainteresowanemu wydruk informacji pełnych lub wydruk informacji aktualnych, które z kolei posiadać będą moc zrównaną z mocą dokumentu wydawanego przez Centralną Informację. Zwrócił również uwagę, iż zakres informacji objętych załączonym wydrukiem nie pozwala Sądowi ocenić sposobu reprezentacji strony skarżącej. Dodatkowo Sąd zauważył, iż pełnomocnictwo wskazuje, że M. G. został upoważniony do reprezentacji w oparciu o umowę zlecenia, tymczasem krąg osób, które mogą pełnić funkcję pełnomocnika został w sposób wyczerpujący wyliczony w art. 35 p.p.s.a. Podniósł, iż w orzecznictwie na gruncie wykładni tego przepisu dominuje pogląd, że dla uznania danej osoby za pracownika z punktu widzenia możliwości reprezentowania przez niego osoby prawnej lub przedsiębiorcy w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie wystarczy samo świadczenie pracy, ale konieczne jest określenie warunków pracy w jednej z form przewidzianych w art. 2 k.p., zatem pracownik świadczący pracę na podstawie umowy zlecenia co do zasady nie może reprezentować swego pracodawcy. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się skarżąca i w zażaleniu wskazała, że: "1/ wykazanie dokumentem nie jest TOŻSAMOŚCIĄ z przedłożeniem KRS – to są DWA odmienne słowa, a więc wystarczy wykazać stosownym dokumentem. 2/ dokument ten, to jest metryczka CI KRS i jest urzędowych odpisem danych zawartych w KRS 3/ Fundacja zawsze składa tę metryczkę CI KRS w sądach powszechnych – NIGDY sąd powszechny nie zanegował tego dokumentu urzędowego. Fundacja nie skąłda odpisu KRS = papier!!! 4/ Tę samą metryczkę CI KRS składa Fundacja w innych postepowaniach przed WSA – ta metryczka CI KRS jest AKCEPTOWANA przez WSA, bo jest urzędowym dokumentem. 5/ Fundacja nie podpisuje dokumentów urzędowych, które są DOSTĘPNE na stronach www... Nie potwierdza dokumentów elektrycznych, bo to wydruk elektroniczny, jak i pisma sądowe..." Ponadto wskazała, że M.G. jest członkiem Rady Fundacji, czyli organu nadrzędnego, zatem spełnia przesłanki z art. 35 § 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie natomiast z art. 49 § 1 p.p.s.a. termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni, zaś warunki formalne skargi, nieuzupełnienie których w zakreślonym terminie skutkuje jej odrzuceniem, zostały określone w art. 57 § 1 p.p.s.a. Tym samym skarga powinna zawierać elementy wymienione w pkt od 1 do 3 tego przepisu, a nadto powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym przewidzianym w art. 46 p.p.s.a. Po myśli art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, zaś zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Tym samym art. 46 § 3 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny wskazuje, że warunkiem formalnym skargi jest dołączenie pełnomocnictwa. Przypomnieć należy, że zgodnie z treścią art. 28 § 1 w zw. z art. 29 p.p.s.a., osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych powinny wykazać to prawo stosownym dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem tym w przypadku Fundacji jest co do zasady odpis z rejestru Stowarzyszeń KRS, czyli dokument, o przedstawienie którego została wezwana skarżąca. W orzecznictwie przyjmuje się, że zaniechanie w tym zakresie stanowi brak formalny skargi, podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., a w sytuacji, gdy strona nie uczyni zadość wezwaniu w tym zakresie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2019 r., sygn. akt I FZ 155/19). Zwrócić również należy uwagę na funkcjonujący w orzecznictwie i piśmiennictwie pogląd, że umocowanie do reprezentowania Funacji wykazują, zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 2017 r. poz. 700 ze zm.), dokumenty wydawane przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego, takie jak odpisy (pełne, aktualne), wyciągi, zaświadczenia i pozostałe informacje (por. postanowienie NSA z 12 lutego 2015 r., sygn. akt II GSK 69/15). Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi. Z akt niniejszej sprawy wynika, iż w związku z brakiem formalnym skargi do skarżącej wystosowano wezwanie do nadesłania odpisu, w odpowiedzi na które to wezwanie Fundacja nadesłała wydruk strony internetowej ekrs. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że bezsporne jest, że skarga dotknięta była brakiem formalnym, bowiem Fundacja wprawdzie odpowiedziała na wezwanie Sądu, jednak wśród przesłanych przez nią załączników zabrakło wydruku odpisu KRS. Wbrew twierdzeniom skarżącej wydruk strony internetowej ekrs nie stanowi odpisu KRS, o który została ona wezwana. Ponadto wskazać należy, że również do zażalenia nie załączono wydruku KRS, a jedynie pojedyncze strony tego dokumentu. W konsekwencji nie sposób uznać, że skarżąca prawidłowo wykonała wezwanie Sądu. Wobec tego uznać należy, że Sąd I instancji zasadnie skargę odrzucił. Dodatkowo wskazać należy, iż nie ulega wątpliwości, iż rejestr KRS jest jawny, jednak nie oznacza to, że Sąd może zastępować strony i uzupełniać za nie braki formalne składanych pism, bowiem są to czynności procesowe stron, ich pełnomocników, przedstawicieli, które nie mogą być podejmowane przez inne podmioty. Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela wyrażany w orzecznictwie pogląd, iż zwolnienie strony z dokonania czynności, a zwłaszcza z uzupełnienia braku formalnego, polegającego na niedołączeniu odpisu KRS i obciążenie tą czynnością Sąd musiałoby mieć oparcie ustawowe, a takiego w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak. Oznacza to, że nie ma podstaw prawnych do zwolnienia strony od obowiązku uzupełniania braków formalnych i przerzucenia ciężaru czynienia ustaleń, czy osoba dokonująca czynności posiada stosowne umocowanie na Przewodniczącego Wydziału na etapie kontroli warunków formalnych skargi, bądź na Sąd na etapie oceny, czy zachodzą podstawy do odrzucenia skargi wobec niewykonania zarządzenia Przewodniczącego (por. postanowienia NSA z: 15 maja 2019 r., II OZ 422/19; 11 grudnia 2012 r., II GSK 1731/12; 12 lutego 2015 r., II GSK 69/15; 8 listopada 2016 r., II FZ 716/16). W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.