III OZ 372/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 22 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2026 r. sygn. akt II SA/Wa 1319/25 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 grudnia 2025 r. sygn. akt II SA/Wa 1319/25 w sprawie ze skargi A.G. na postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia 19 maja 2025 r. nr DKS8.1125.17.2025.EDE w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 24 kwietnia 2026 r. sygn. akt II SA/Wa 1319/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną A.G. (dalej: skarżąca) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 grudnia 2025 r. sygn. akt II SA/Wa 1319/25 w sprawie ze skargi na postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z 19 maja 2025 r. nr DKS8.1125.17.2025.EDE w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący uchybił ustawowemu terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej i z tej przyczyny skargę kasacyjną należało odrzucić. Pismem oznaczonym datą 3 kwietnia 2026 r. (data nadania – 28 maja 2026 r.) skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, wywiódł zażalenie na ww. postanowienie WSA w Warszawie z 24 kwietnia 2026 r. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że w zaskarżonym postanowieniu błędnie obliczono termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Zdaniem skarżącego, odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony w dniu 4 marca 2026 r., a zatem trzydziestodniowy termin upływał co do zasady w dniu 3 kwietnia 2026 r, jednakże "dzień 3 kwietnia 2026 r. przypadał na Wielką Sobotę, po której następowały kolejno dni ustawowo wolne od pracy: Niedziela Wielkanocna (5 kwietnia 2026 r.) oraz Poniedziałek Wielkanocny (6 kwietnia 2026 r.)". Skarżący wskazał, że pierwszym dniem roboczym po wskazanych dniach był 7 kwietnia 2026 r. i w tym dniu została nadana skarga kasacyjna, co – zdaniem skarżącego – oznacza, że skarga kasacyjna została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu. W odpowiedzi na zażalenie organ, reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł o oddalenie zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 173 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie do art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z analizy akt sądowych wynika, że odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 grudnia 2025 r. sygn. akt II SA/Wa 1319/25 wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocniczce skarżącej w dniu 4 marca 2026 r. (k.113). Wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. orzeczenia upływał z dniem 3 kwietnia 2026 r. (tj. piątek). Skargę kasacyjną nadano w placówce pocztowej w dniu 7 kwietnia 2026 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu. Sąd I instancji prawidłowo ocenił powołane okoliczności i zasadnie odrzucił skargę kasacyjną jako spóźnioną. Wbrew stanowisku zawartym w zażaleniu termin na wniesienie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie upływał w dzień roboczy, tj. w piątek 3 kwietnia 2026 r., a nie w sobotę. Z tych względów i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.