III OZ 364/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. Sp. z o.o. w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SA/Gl 112/25 odrzucające skargę Z. Sp. z o.o. w Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 22 listopada 2024 r. nr SKO.OS/41.9/801/2024/18615/KK w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie nałożenia obowiązku zwrotu kosztów usunięcia odpadów postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 24 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SA/Gl 112/25, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - dalej "p.p.s.a.") odrzucił skargę Z. Sp. z o.o. w Z. (dalej: "Spółka", "strona") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 22 listopada 2024 r. nr SKO.OS/41.9/801/2024/18615/KK w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie nałożenia obowiązku zwrotu kosztów usunięcia odpadów odrzucił skargę (pkt 1) oraz zwrócił stronie skarżącej kwotę 100 złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi (pkt 2). W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarga podlegała odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego. Spółka została wezwana do przedłożenia pełnomocnictwa do reprezentowania jej przez profesjonalnego pełnomocnika przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, a wezwanie to doręczono spółce 3 marca 2025 r. W terminie do uzupełnienia tego braku strona przedłożyła Sądowi I instancji pełnomocnictwo z 3 lutego 2025 r., z którego wynika, że J. W.– podpisana pod dokumentem – ustanowiła adw. T. C. pełnomocnikiem z wyboru do prowadzenia sprawy sygn. akt II SA/Gl 112/25 przed wszystkimi sądami administracyjnymi i innymi organami oraz o prawie ustanowienia substytucji. W treści pełnomocnictwa nie było oznaczenia mocodawcy, jedynie podpis o treści "J. W.". Wraz z treścią pełnomocnictwa strona przedstawiła wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynika, że J. W. jest członkiem zarządu i może samodzielnie reprezentować spółkę Z. (1) Sp. z o.o. w Z., nr KRS [...]. Pełnomocnictwo przedłożone przez stronę nie zawierało numeru KRS ani oznaczenia mocodawcy. Z akt sprawy wynika zaś, że stroną jest spółka Z. Sp. z o.o. w Z., nr KRS [...]. Sąd I instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, gdyż w zakreślonym terminie nie zostały uzupełnione braki formalne skargi. Nie nadesłano bowiem do Sądu pełnomocnictwa ani jego odpisu, z którego to dokumentu wynikałoby, że zostało udzielone przez skarżącą Spółkę, jak również nie nadesłano dokumentu, z którego wynikałby sposób reprezentacji skarżącej. W nadesłanym odpisie pełnomocnictwa nie zostało wskazane, w czyim imieniu i w jakim charakterze podpisała je J. W., zaś nadesłany wydruk z KRS dotyczy innego podmiotu, aniżeli skarżąca Spółka. Zażalenie wniosła Spółka, zaskarżając powyższe postanowienie w całości. Wskazała, że odrzucenie skargi jest bezzasadne, gdyż w aktach administracyjnych znajduje się udzielone pełnomocnictwo wraz z właściwym wyciągiem z KRS, w tym do reprezentowania Spółki przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na zażalenie organ wskazał, że nie podziela argumentacji zażalenia i wnosi o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. "Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa". Przepis ten odnosi się do postępowania sądowoadministracyjnego. Należy pełnomocnikowi strony wyjaśnić, że postępowanie to jest odrębne od postępowania administracyjnego. Wraz ze zwróceniem się do sądu administracyjnego ze skargą, rozpoczyna się odrębne postępowanie - sądowoadministracyjne, które ma inny przedmiot – kontrolę legalności, niż to, które toczy się przed organami administracji – administracyjne, gdzie załatwia się sprawy w oparciu o przepisy prawa materialnego. Stąd konieczność przedłożenia prawidłowo skonstruowanego pełnomocnictwa przy pierwszej czynności procesowej, a taką jest skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W momencie gdy strona występuje do sądu administracyjnego z żądaniem kontroli legalności działań organów administracji, obowiązana jest do przedłożenia, zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. prawidłowo skonstruowanego pełnomocnictwa. Prawidłowo udzielone pełnomocnictwo powinno zawierać oznaczenie mocodawcy i zakres umocowania oraz podpis mocodawcy. W niniejszej sprawie, jedynie po czytelnym podpisie rzekomego mocodawcy, dało się ustalić, że udzielającym pełnomocnictwo jest J. W., przy czym z treści pełnomocnictwa nie wynika, w imieniu którego podmiotu pełnomocnictwo jest udzielone. Załączony do pełnomocnictwa odpis aktualny z KRS Z. (1) Sp. z o.o. w Z. sugeruje, że J. W. jest umocowana do reprezentowania spółki innej, niż ta, która jest stroną skarżącą. W terminie co prawda wpłynęło pismo określone jako "pełnomocnictwo" strony, natomiast nie wynikało z niego umocowanie do reprezentowania spółki przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. W terminie do uzupełnienia braku formalnego strona nie przedstawiła pełnomocnictwa, z którego wynika wspomniane umocowanie. Już samo przedłożenie pełnomocnictwa bez oznaczenia mocodawcy, mogłoby zostać przez Sąd I instancji uznane za wadliwe i Sąd mógłby na tym poprzestać, bez dokonywania dedukcji z załączanego wyciągu z KRS. Bezprzedmiotowa jest argumentacja strony, że Sąd I instancji ma dostęp do akt administracyjnych, w których znajduje się stosowne pełnomocnictwo. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. wymaga przedłożenia takiego pełnomocnictwa do akt postępowania sądowego. Należy w tym miejscu przytoczyć stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w uchwale z 3 lipca 2023 r, sygn. akt II GPS 3/22, które ma zastosowanie w niniejszej sprawie, pomimo, że dotyczy ono numeru PESEL, nie zaś numeru KRS, jak w sprawie niniejszej: "[n]iezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) [p.p.s.a.], wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. (...) Przyjęty w [p.p.s.a.] podział czynności z uwagi na kryterium podmiotowe (czynności sądu, strony i innych uczestników postępowania), wyklucza podejmowanie czynności nienależących do danego podmiotu, co jest związane z określoną w ustawie pozycją każdego z tych podmiotów. W związku z tym nie można oczekiwać, że sąd będzie podejmował czynności należące do strony postępowania. Poszukiwanie przez sąd numeru PESEL strony w aktach administracyjnych nie ma normatywnej podstawy i nie jest obowiązkiem sądu. Jego podanie należy do strony inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne". Stanowisko zawarte w powyższej uchwale należy odnieść także do dokumentu pełnomocnictwa, gdyż w świetle art. 37 § 1 p.p.s.a. brak jest podstaw do stwierdzenia w postępowaniu przed sądem administracyjnym obowiązku sądu poszukiwania dokumentu pełnomocnictwa w aktach sprawy administracyjnej. W świetle powyższego, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.