III OZ 362/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 31 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Op 71/23 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Z. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 kwietnia 2022 r., nr SKO.40.3590.2021.lo w przedmiocie uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego i odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 31 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Op 71/23, odrzucił skargę Z. L. (dalej jako skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 kwietnia 2022., nr SKO.40.3590.2021.lo w sprawie dodatku mieszkaniowego i odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. W motywach rozstrzygnięcia Sąd I instancji wyjaśnił, że zaskarżoną decyzję wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie do jej zaskarżenia skarżący otrzymał w dniu 29 kwietnia 2022 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję rozpoczął dla skarżącego bieg w dniu 30 kwietnia 2022 r. i upłynął w niedzielę 29 maja 2022 r. Za ostatni dzień terminu należało, zatem uznać 30 maja 2022 r. (poniedziałek), ponieważ stosownie do art. 83 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm.), dalej jako P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Tymczasem skarżący złożył skargę bezpośrednio do WSA w dniu 29 grudnia 2022 r., a więc już po terminie do jej wniesienia. W związku z tym, że strona skarżąca nie składała wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, a w swoich pismach przedstawiała argumentację mającą świadczyć o jego dochowaniu, to na przyjętą przez Sąd I instancji ocenę nie mogła mieć wpływu argumentacja pełnomocnika, wedle której o dotrzymaniu terminu do złożenia skargi w niniejszej sprawie miało świadczyć błędne przeświadczenie skarżącego, że przez złożenie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 kwietnia 2022 r., nr SKO.40.3592.2021.lo. zaskarżył on wszystkie, wydane w dniu 12 kwietnia 2022 r. przez Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], niekorzystne dla niego rozstrzygnięcia w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Sam skarżący natomiast przyznał, że sprawa zakończona wyrokiem WSA z dnia 25 października 2022 r., sygn. akt II SA/Op 174/22, została zainicjowana jego skargą złożoną tylko na jedną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], tj. na decyzję z dnia 12 kwietnia 2022 r., nr SKO.40.3592.2021.lo. Natomiast niezaskarżenie pozostałych decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego tłumaczył skarżący pomyłką, zaś jego pełnomocnik, w piśmie z dnia 23 maja 2023 r., przekonaniem o podjęciu przez organy administracji z urzędu działań zmierzających do ich wyeliminowania z obrotu prawnego. W ocenie Sądu I instancji wskazane powyżej argumenty skarżącego i jego pełnomocnika nie mogły skutkować uznaniem, że skarżący dotrzymał terminu do złożenia skargi na przedmiotową decyzję. W dalszych rozważaniach Sąd I instancji podkreślił, że nie jest uprawniony do modyfikacji terminu do wniesienia skargi. Co więcej, jest zobligowany do uwzględnienia jego upływu z urzędu. Wobec powyższego WSA na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. postanowieniem z dnia 31 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Op 71/23, odrzucił skargę. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pełnomocnik skarżącego, wnosząc o jego uchylenie w całości, przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. W uzasadnieniu zażalenia skarżący powielił wcześniejszą argumentację, a ponadto wskazał, że mimo iż we wcześniejszej skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 kwietnia 2022., wskazał on jedynie decyzję o numerze nr SKO.40.3592.2021.lo i poprzedzająca ją decyzję Prezydenta Miasta [...], to jednak z treści zawartych w skardze zarzutów wynika, że zaskarża on wszystkie niekorzystne dla niego rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 kwietnia 2022 r. związane z dodatkiem mieszkaniowym, a więc również decyzję wydaną przez Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 kwietnia 2022., nr SKO.40.3590.2021.lo. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Bezspornym w sprawie jest fakt odebrania przez skarżącego zaskarżonej decyzji w dniu 29 kwietnia 2022 r. oraz prawidłowe pouczenie przez organ o sposobie i terminie do jej zaskarżenia. Zatem w niniejszej sprawie zadaniem NSA była ocena, czy Sąd I instancji zasadnie uznał, że skarga skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 kwietnia 2022 r., nr SKO.40.3590.2021.lo została złożona z naruszeniem trzydziestodniowego terminu wynikającego z art. 53 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Na zasadzie art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jednakże zgodnie z art. 53 § 4 P.p.s.a. termin do wniesienia skargi uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. Z kolei według art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Tak sformułowany zapis jest nakazem bezwzględnym, co oznacza, że odrzucenie skargi następuje niezależnie od okoliczności sprawy. Odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu. Stosownie zaś do art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że Sąd I instancji prawidłowo ocenił, iż skarżący uchybił trzydziestodniowemu terminowi do złożenia skargi. Słusznie wskazał Sąd I instancji, że skoro trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję rozpoczął dla skarżącego bieg w dniu 30 kwietnia 2022 r. i upłynął w niedzielę, tj. 29 maja 2022 r. to za ostatni dzień terminu do złożenia skargi należało uznać 30 maja 2022 r. (poniedziałek), ponieważ stosownie do art. 83 § 2 P.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Tymczasem skarżący złożył skargę bezpośrednio do WSA w dniu 29 grudnia 2022 r., a więc już po terminie do jej wniesienia. Słusznie zauważył Sąd I instancji, że skoro skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu, a w swoich pismach przedstawiał, argumenty mające świadczyć o tym, że terminu dochował, nie mogą skutkować uznaniem podniesione przez skarżącego wyjaśnienia, że pozostawał w błędnym przekonaniu. Nie zasługuje również na uznanie twierdzenie skarżącego, że mimo, że we wcześniejszej skardze skierowanej do WSA na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 kwietnia 2022., wskazał on jedynie decyzję o numerze nr SKO.40.3592.2021.lo i poprzedzająca ją decyzję Prezydenta Miasta [...], to jednak z treści zawartych w skardze zarzutów wynika, że zaskarża on wszystkie niekorzystne dla niego rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 kwietnia 2022 r. związane z dodatkiem mieszkaniowym, a więc również decyzję wydaną przez Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 kwietnia 2022., nr SKO.40.3590.2021.lo. Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżącego o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, wyjaśnić należy, iż w niniejszej sprawie działa on na zasadzie prawa pomocy. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu składa się do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 254 § 1 P.p.s.a.), który rozpoznaje wniosek w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 – 261 P.p.s.a.