III OZ 360/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2024 r. sygn. akt IV SA/Wa 343/24 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w części w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w S. na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 7 grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji udzielającej zezwolenia na zbieranie odpadów postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe.

Postanowieniem z 23 lutego 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił A. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w S. (dalej: spółka) wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w części dotyczącej określenia obowiązku usunięcia odpadów, w sprawie ze skargi spółki na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z 7 grudnia 2023 r. w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji udzielającej zezwolenia na zbieranie odpadów. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że spółka wniosła skargę na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z 7 grudnia 2023 r. utrzymującą w mocy decyzję Marszałka Województwa Wielkopolskiego z 27 września 2023 r., w której stwierdzono z urzędu wygaśnięcie decyzji Starosty Wrzesińskiego z 3 czerwca 2013 r. udzielającej spółce zezwolenia na zbieranie odpadów (pkt 1) oraz, w której określono obowiązek usunięcia odpadów zmagazynowanych na terenie punktu zlokalizowanego w miejscowości S. (pkt 2). W skardze spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w części pkt 2. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku Sąd I instancji, wskazanym na wstępie postanowieniem z 23 lutego 2024 r., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w części. Spółka wniosła zażalenie na postanowienie z 23 lutego 2024 r. Wyrokiem z 12 kwietnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Marszałka Województwa Wielkopolskiego z 27 września 2023 r. (pkt 1) oraz zasądził od Ministra Klimatu i Środowiska na rzecz skarżącego kwotę 697 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 2). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Stosownie natomiast do art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Jednak w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że wojewódzki sąd administracyjny postanowi inaczej (art. 152 § 1 p.p.s.a.). W tej sprawie przed rozpoznaniem zażalenia na zaskarżone postanowienie o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji w części, Sąd I instancji uwzględnił skargę uchylając w całości zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzająca. Jednocześnie Sąd I instancji nie zawarł w wyroku rozstrzygnięcia na podstawie art. 152 § 1 p.p.s.a., co oznacza, że zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzającą, nie wywołują skutków prawnych z mocy prawa, do chwili uprawomocnienia się wyroku. To z kolei oznacza, że kwestia rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w części stała się bezprzedmiotowa. Z tych względów i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.