III OZ 356/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 stycznia 2021 r., sygn. akt III SAB/Kr 157/20 w przedmiocie odrzucenia skargi na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2021 r., sygn. akt III SAB/Kr 157/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że zarządzeniem z dnia 19 listopada 2020 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez sprecyzowanie żądania skargi z dnia 20 września 2020 r. przez podanie przedmiotu zaskarżenia, tj. wskazanie, czego dotyczy bezczynność organu, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe zarządzenie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 11 grudnia 2020 r. i pozostało bez odpowiedzi. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 – dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W przedmiotowej sprawie brak formalny skargi nie został uzupełniony w zakreślonym terminie. Wobec powyższego Sąd skargę odrzucił. Zażalenie na to postanowienie wniósł skarżący. Jego zdaniem, w okolicznościach sprawy zaskarżona bezczynność została wykazana w zakresie wniesionej skargi prawidłowo, "przedmiotowo i prawnie". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Z treści skargi musi w jednoznaczny sposób wynikać, co jest jej przedmiotem. Zakres przedmiotowy skargi został określony w art. 3 § 2 p.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że wskazanie przedmiotu zaskarżenia należy wyłącznie do skarżącego. Określenie przedmiotu sprawy nie może opierać się na domniemaniu sądu lub organu, za pośrednictwem którego wniesiono skargę. Przepis art. 57 §1 p.p.s.a., określając wymogi skargi, wskazuje jednoznacznie, że dla kompletności tego środka wymagane jest m.in. precyzyjne podanie zaskarżonego aktu. W sytuacji zaś, gdy w samej treści skargi istniała rozbieżność co do tego, które orzeczenie wydane w toku prowadzonego postępowania zostaje zaskarżone, sąd pierwszej instancji powinien, na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., wezwać stronę o uzupełnienie dostrzeżonego braku lub wyjaśnienie powstałej rozbieżności (por. post. NSA z 13 lutego 2014 r., sygn. akt II GSK 2272/13 oraz post. NSA z 23 września 2011 r., sygn. akt II OSK 1813/11). W niniejszej sprawie skarżący we wniesionej do Sądu skardze nie określił precyzyjnie przedmiotu zaskarżenia, wskazując wiele możliwych interpretacji w omawianym przedmiocie, m.in. bezczynność organu w sprawie o przydział lokalu mieszkalnego oraz bezczynność polegającą na "uchybieniu w sprawie zasadzie trwałości decyzji ostatecznej, wobec prawomocnej oraz wiążącej decyzji źródłowej wydanej przez Komendanta Rejonowego Policji [..] numer [..] i norm prawa z daty jej wydania, obejmującej z mocy przepisów prawa stan spoczynku jej adresata ja f-sza Policji". Jednocześnie w skardze wskazał także, że wnosi ponaglenie wobec milczenia Komendanta Powiatowego Policji w K. w jego sprawie rozstrzygniętej prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08, "którym to wyrokiem sąd obalił argumentację organu Policji" oraz "w podtrzymaniu decyzji Komendanta Głównego Policji nr [..], iż skarżącemu wobec zwolnienia ze służby czynnej w Policji nie przysługują, mimo posiadania prawa do przydzielenia lokalu mieszkalnego decyzją administracyjną, świadczenia równoważnika za brak lokalu mieszkalnego, ze wskazaniem mimo wyeliminowania z obiegu prawnego prawnie wadliwej decyzji nr [..], istnienia prawomocnej i ostatecznej decyzji źródłowo wiążącej w sprawie strony". W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji w K. wskazał, że w skardze strona, manipulując faktami oraz przytaczając dokumentację niezwiązaną z aktualnym stanem prawnym, usiłuje udowodnić bezczynność organu w nieznanym zakresie. Jak wynika z treści skargi, poruszana jest następująca tematyka: 1. Przydziału lokalu mieszkalnego – zakończona postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt I OZ 1355/17 2. Wypłaty równoważnika za brak lokalu mieszkalnego – zakończona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o sygn. akt III SA/Kr 1018/09 3. Decyzja [..] Komendanta Rejonowego Policji [..], która nie widnieje w aktach mieszkaniowych skarżącego, nie jest tym samym możliwe ustalenie zakresu świadczenia 4. Załączona do skargi decyzja [..] Komendanta Rejonowego Policji [..], która dotyczyła przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, uchylona decyzją [..] Komendanta Powiatowego Policji w K. 5. Ponaglenie dotyczące milczenia Komendanta Powiatowego Policji w K. po prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1032/09. Wobec braku precyzyjnego określenia przedmiotu zaskarżenia w sprawie, na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej, Sąd I instancji zarządzeniem z dnia 19 listopada 2020 r. wezwał skarżącego o sprecyzowanie żądania skargi poprzez precyzyjne podanie przedmiotu zaskarżenia, tj. wskazanie, czego dotyczy bezczynność organu, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to nie zostało wykonane przez skarżącego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wobec niewykonania przez skarżącego wezwania o uzupełnienie braków formalnych skargi, Sąd I instancji prawidłowo skargę odrzucił. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.