III OZ 335/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 82/24 o odrzuceniu skargi R.C. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia 23 maja 2023 r., nr 10898/2023 w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 14 maja 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 82/24, odrzucił skargę R.C. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia 23 maja 2023 r. w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej, z uwagi na nieuiszczenie wpisu od skargi. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podał, że skarżąca zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2024 r. została wezwana, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 12 marca 2024 r. W dniu 15 marca 2024 r. pełnomocnik skarżącej uiścił na rachunek Sądu kwotę 100 zł tytułem uzupełnienia wpisu. Odrzucając skargę Sąd pierwszej instancji wskazał, że wpis od skargi w sprawach dotyczących odmowy zakwalifikowania do udzielania pomocy mieszkaniowej wynosi 300 zł, stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 202 r., poz. 535, dalej "rozporządzenie"). Z uwagi na to, że skarżąca, wnosząc skargę, uiściła kwotę 100 zł tytułem wpisu od skargi, Przewodniczący Wydziału II WSA w Warszawie, zarządzeniem z dnia 21 lutego 2024 r., wezwał skarżącą do uzupełnienia wpisu od wniesionej skargi w wysokości 200 zł. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że w zarządzeniu wprawdzie błędnie podano podstawę prawną, tj. § 2 ust. 1 pkt 3 zamiast § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia, jednakże prawidłowo wskazano, że dotyczy ono uzupełnienia wpisu sądowego oraz prawidłowo określono kwotę uzupełnienia. Ponadto zarówno w § 2 ust. 1 pkt 3 jak i § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia wysokość wpisu została określona na 300 zł. Skierowane do pełnomocnika skarżącej wezwania do uiszczenia wpisu, mimo opisanej oczywistej omyłki, było precyzyjne i jasno z niego wynikało jaka kwota wpisu winna zostać uiszczona. Jednak skarżąca uiściła wpis w nieprawidłowej wysokości, tj. 100 zł. Dlatego też, z uwagi na nieprawidłowe wykonanie wezwania do uzupełnienia brakującego wpisu, Sąd pierwszej instancji, odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Z powyższym postanowieniem nie zgodziła się skarżąca, wnosząc zażalenie i domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu zażalenia wskazała, że Sąd, wzywając do uiszczenia wpisu w wysokości 200 zł, powołał się na § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia, który stanowi, że wpis w sprawie wynosi 200 zł. Tym samym logicznym wnioskiem, wobec uprzedniego uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł, jest, że należna kwota wpisu tytułem uzupełnienia wpisu to kwota 100 zł, i taka też została uiszczona. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 199 P.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a., od skargi jako pisma wszczynającego postępowanie pobierany jest wpis, który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 P.p.s.a.). Stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Brak wpisu traktowany jest jako szczególny brak formalny skargi, którego stwierdzenie obliguje sąd do wezwania strony skarżącej do uiszczenia wpisu w podanej kwocie w ustawowym terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Niezastosowanie się do wezwania stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., który przewiduje, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Sąd pierwszej instancji zasadnie podkreślił, że w sprawie skargi na uchwałę w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej, wpis wynosi 300 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia. Zatem uiszczenie wpisu w wysokości 100 zł było niewystarczające. Z tych też względów, prawidłowo Przewodniczący Wydziału II WSA w Warszawie wezwał skarżącą do uzupełnienia braków fiskalnych wniesionej skargi, poprzez uiszczenie wpisu w wysokości 200 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym przez Sąd terminie pełnomocnik skarżącej uiścił wpis, jednakże w kwocie 100 zł. Zasadnie zatem Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę, bowiem pełnomocnik skarżącej, pomimo wezwania, nie uiściła wpisu w wymaganej wysokości. Odnosząc się do podniesionego w zażaleniu błędnego wskazania w zarządzeniu wzywającym do uiszczenia wpisu podstawy prawnej co do określenia wysokości wpisu, która wprowadza w błąd stronę obowiązaną do uiszczenia wpisu, wskazać należy, że zarówno w § 2 ust. 1 pkt 3, jak i § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia wysokość wpisu wynosi 300 zł. Tym samym omyłka w określeniu podstawy prawnej, nie wprowadzała stronę w błąd, co do wysokości wpisu podlegającemu uzupełnieniu. W tym stanie rzeczy należy uznać, że rozpoznawane zażalenie nie jest zasadne, gdyż postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi z powodu nieuzupełnienia jej braku fiskalnego w prawidłowej wysokości jest zgodne z prawem. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.