III OZ 317/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 maja 2024 r. sygn. akt II SA/Sz 497/23 odrzucające zażalenie R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Sz 497/23 o odrzuceniu skargi kasacyjnej. w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 30 marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z 23 maja 2024 r., sygn. akt II SA/Sz 497/23, wydanym w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z 30 marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił zażalenie R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 19 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Sz 497/23 o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący wniósł zażalenie, którego przedmiotem było odrzucenie skargi kasacyjnej, którą sporządził osobiście. Tymczasem zgodnie z treścią art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, ponieważ przepis art. 175 § 2-3 stosuje się odpowiednio. Sąd pierwszej instancji wskazał, że wniesione przez R. S. zażalenie nie zostało sporządzone ani podpisane przez profesjonalnego pełnomocnika, a skarżący nie należy do kręgu podmiotów uprawnionych do sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Uchybienie to stanowi brak nieusuwalny zażalenia skutkujący odrzuceniem wniesionego zażalenia jako niedopuszczalnego. Zażalenie na ww. postanowienie w przedmiocie odrzucenia zażalenia złożył skarżący. Wniósł o jego uchylenie w całości. Podniósł, że konieczność jego uchylenia wynika z uwzględnienia działających z mocy samego prawa zasad konstytucyjnych, tj. zasady demokratycznego państwa prawa i wyprowadzonej z niej zasady dwuinstancyjności - prawa do zaskarżania orzeczeń Sądu I instancji. Bezpośrednie zastosowanie tych zasad pozwala na wnoszenie środków zaskarżenia bez obowiązywania tzw. przymusu adwokackiego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r. poz. 935, zwanej dalej p.p.s.a.), zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny. Wbrew twierdzeniom żalącego obowiązek zawarty w art. 175 § 1 p.p.s.a. należy wykładać jako wymóg i nie budzi to wątpliwości ani w judykaturze, ani w doktrynie. Skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym o wysokim stopniu sformalizowania, a jej sporządzenie zostało objęte ustanowionym w art. 175 § 1 p.p.s.a. przymusem adwokacko-radcowskim. Od profesjonalnego pełnomocnika oczekiwać należy w szczególności jasnego i zgodnego z wymaganiami stawianymi przez przepisy ustawy sporządzenia skargi kasacyjnej. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wiąże się z koniecznością prawidłowego ich sformułowania w samej skardze, przez powołanie konkretnych przepisów prawa. Z tego też powodu tym samym przymusem objęto zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Również i ten środek zaskarżenia wymaga udziału profesjonalnego pełnomocnika tak, aby umożliwić skuteczną kontrolę instancyjną powodów, które legły u podstaw oceny Sądu I instancji tego sformalizowanego środka odwoławczego jako środka niedopuszczalnego. W rozpatrywanej sprawie WSA w Szczecinie prawidłowo przyjął, że skarżący nie należy do grupy podmiotów wymienionych w art. 175 § 2-3 p.p.s.a., co uprawniałoby go do samodzielnego wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.