III OZ 31/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2024 r., sygn. akt IV SPP/Wa 292/24 o odrzuceniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2024 r., sygn. akt IV SPP/Wa 292/24 w sprawie ze skargi D.N. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 1453/23 postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 9 grudnia 2024 r., sygn. akt IV SPP/Wa 292/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: Sąd I instancji, WSA) odrzucił sprzeciw D.N. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 października 2024 r., sygn. akt IV SPP/Wa 292/24 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi D.N. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 grudnia 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 1453/23. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że z akt sprawy wynika, iż odpis postanowienia z 30 października 2024 r. doręczony został wnioskodawcy w dniu 5 listopada 2024 r., a zatem termin do wniesienia sprzeciwu od tego postanowienia upłynął 12 listopada 2024 r. Skoro zatem sprzeciw został wniesiony w dniu 13 listopada 2024 r., to w ocenie Sądu I instancji, uznać należało, że wniesiony został z uchybieniem ustawowego terminu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) od zarządzeń i postanowień referendarza w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Stosownie do art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Jak wynika z akt sprawy postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 października 2024 r. zostało doręczone skarżącemu 5 listopada 2024 r. (k. 44 akt sądowych sprawy). Termin na zgłoszenie sprzeciwu od tego orzeczenia upływał zatem 12 listopada 2024 r. Skarżący złożył sprzeciw dopiero 13 listopada 2024 r. Z powyższych ustaleń wynika zatem, że Sąd I instancji miał wszelkie podstawy do odrzucenia przedmiotowego sprzeciwu jako wniesionego po ustawowym terminie. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.