III OZ 303/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2023 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 marca 2023 r., sygn. akt II SPP/Kr 135/22 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi T.L. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego [...] z dnia 17 grudnia 2015 r., nr Adm.0144-3-248/15/SO w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 2 marca 2023 r., II SPP/Kr 135/22 odrzucił zażalenie T.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 13 stycznia 2023 r., II SPP/Kr 135/22 utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z 22 września 2022 r. o umorzeniu postępowania w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Odrzucając zażalenie, Sąd pierwszej instancji wskazał, że ustawodawca nie przewidział możliwości zaskarżenia wydanego na podstawie art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: "p.p.s.a.") postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o zmianie lub utrzymaniu w mocy zarządzenia referendarza sądowego z zakresu prawa pomocy. Zażalenie wniesione na orzeczenie, od którego nie przysługuje środek zaskarżenia, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Skarżący, nie zgadzając się z powyższym postanowieniem Sądu pierwszej instancji, wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadnie Sąd pierwszej instancji przyjął, że zgodnie z mającym zastosowanie w sprawie art. 260 § 1 p.p.s.a., na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 13 stycznia 2023 r., II SPP/Kr 135/22 – wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego tego Sądu z 22 września 2022 r., którym umorzono postępowanie w zakresie wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika – zażalenie nie przysługuje. Zgodnie bowiem z art. 260 § 1 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Z kolei na podstawie art. 260 § 2 zd. drugie p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Orzeczenia sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Nie jest to bowiem przypadek, o którym stanowi art. 258 § 4 P.p.s.a. Wobec powyższego stwierdzić należy, że wniesione przez skarżącego zażalenie na postanowienie Sądu utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego jest niedopuszczalne i jako takie podlega odrzuceniu. Mając na uwadze przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.