III OZ 3/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2025 r. sygn. akt II SAB/Wa 528/25 o odmowie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 listopada 2025 r. sygn. akt II SAB/Wa 528/25 w sprawie ze skargi K.J. na bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 15 lutego 2025 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 listopada 2015 r. nr [...] postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 11 grudnia 2025 r., II SAB/Wa 528/25, po rozpoznaniu wniosku K.J. (dalej: "skarżący") odmówił uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 listopada 2025 r., II SAB/Wa 528/25, oddalającego skargę na bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z 15 lutego 2025 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z 26 listopada 2015 r. nr [...] W uzasadnieniu postanowienia Sąd Wojewódzki wskazał, że zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż wbrew zastrzeżeniom skarżącego, wyrok z 5 listopada 2025 r., II SAB/Wa 528/25 jest kompletny - orzeczono w nim o całości skargi, oddalając ją. Sąd podkreślił przy tym, że w każdym przypadku oddalenia skargi, bez sprecyzowania zakresu oddalenia, należy uznać, że skarga jest oddalona w całości. Niezależnie od tego, Sąd pierwszej instancji odnotował, że podniesiona we wniosku argumentacja w rzeczywistości stanowiła polemikę z wydanym rozstrzygnięciem, a skarżący nie wykazał w jakim zakresie wyrok był niekompletny. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu pisma wyraził niezadowolenie z wydanego postanowienia oraz przedstawił argumentację zmierzającą do zakwestionowania wydanego uprzednio wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie stwierdził, że wyrok z 5 listopada 2025 r., II SAB/Wa 528/25, nie może zostać uzupełniony na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a., gdyż zawiera on wszystkie elementy wymagane prawem. W przedmiotowym wyroku orzeczono o całości skargi skarżącego, poprzez jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny podziela ocenę Sądu pierwszej instancji, który uznał, że analiza wniosku skarżącego i zawarta w nim argumentacja, prowadzi do uznania, iż w istocie kwestionuje on zapadłe rozstrzygnięcie i zmierza do jego merytorycznej zmiany. Wykracza to poza ramy instytucji uregulowanej w art. 157 § 1 p.p.s.a. Wniosek o uzupełnienie wyroku nie może stanowić dodatkowego środka zaskarżenia, uruchamiającego kolejne, poza przewidzianymi przez przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie kontrolne. Z uwagi na charakter zaskarżonego rozstrzygnięcia i powołane wyżej przepisy dotyczące kwestii uzupełnienia wyroku, podniesione w zażaleniu zarzuty niezwiązane z ww. kwestią nie zasługiwały na uwzględnienie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.