III OZ 287/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. W., D. U. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 18 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Bk 645/24 o odrzuceniu skargi kasacyjnej S. W., D. U. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 17 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Bk 645/24 w sprawie ze skarg E. W., M. G., E. C., S. W., D. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Suwałkach z dnia 12 sierpnia 2024 r. nr KO. 603/6-10/24 w przedmiocie nakazania usunięcia nielegalnie składowanych odpadów postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 18 lutego 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę kasacyjną S. W., D. U. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 17 grudnia 2024 r. w sprawie ze skarg na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Suwałkach z 12 sierpnia 2024 r., w przedmiocie nakazania usunięcia nielegalnie składowanych odpadów. W uzasadnieniu wskazał, że Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 3 lutego 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżących kasacyjnie do usunięcia braków formalnych tej skargi przez złożenie 4 brakujących jej odpisów, wskazania, czy orzeczenie jest zaskarżone w całości, czy w części, złożenia wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany oraz złożenia oświadczenia (w 9 odpisach) czy strona wnosi o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie czy też zrzeka się rozprawy, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej (art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."). Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżących kasacyjnie 7 lutego 2025 r. W przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu, gdyż w wyznaczonym terminie, który upływał z końcem 14 lutego 2025 r., braki formalne pisma nie zostały uzupełnione, zostało bowiem nadesłane 8 odpisów brakującego oświadczenia, zamiast 9. Skarżący kasacyjnie uzupełnili pozostałe braki formalne. Wobec powyższego sąd I instancji odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika. Zwrócili uwagę na niejednolitą linię orzeczniczą w zakresie charakteru braku w postaci oświadczenia o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie czy zrzeczeniu się rozprawy. Ich zdaniem odrzucenie skargi kasacyjnej w sprawie stanowi nadmierny formalizm. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 178 p.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Nie ulega wątpliwości, że pełnomocnik skarżących, pomimo prawidłowego wezwania i upływu zakreślonego terminu, nie nadesłał wymaganej liczby odpisów wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek tego typu jest obligatoryjnym elementem skargi kasacyjnej, bez którego ten środek odwoławczy nie może otrzymać prawidłowego biegu, co znajduje potwierdzenie w aktualnym orzecznictwie sądów administracyjnych. Umożliwia on bowiem pozostałym stronom ustosunkowanie się do niego w trybie art. 182 § 2 p.p.s.a. Winien zatem znaleźć się w skardze kasacyjnej albo w odrębnym piśmie uzupełniającym (por. postanowienia NSA z: 27 marca 2025 r., II OZ 422/25; z 12 lutego 2025 r., I OZ 60/25 – publik. CBOSA). Konieczność dołączenia odpisu pisma uzupełniającego jest konsekwencją mającej zastosowanie również w tej sprawie reguły z art. 47 p.p.s.a., stąd odpowiednio można zastosować uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13, według której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Sąd ma świadomość, że orzecznictwo sądowoadministracyjne w powyższej kwestii nie jest jednolite. Jednak z przyczyn wskazanych wyżej Sąd nie podzielił przeciwnego stanowiska. Zasadą jest bowiem, że pismo do sądu należy złożyć wraz z odpisem dla strony przeciwnej (art. 47 § 1 p.p.s.a.). Trudno też jako nadmierny formalizm ocenić wezwanie przez sąd I instancji profesjonalnego pełnomocnika do złożenia oświadczenia wraz z jego odpisem. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ulega wątpliwości, że skarżący nie wykonali prawidłowego wezwania sądu I instancji, co obligowało ten sąd do odrzucenia wniesionej skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.