III OZ 284/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2025 r. sygn. akt II SA/Wa 1813/24 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia 4 września 2024 r. nr DS.523.3277.2020.WP.PJ w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 20 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Wa 1813/24, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") oraz § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535, dalej: "rozporządzenie"), wezwał skarżącego – A. Z. - do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia 4 września 2024 r. nr DS.523.3277.2020.WP.PJ w przedmiocie przetwarzania danych osobowych, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący. Wniósł o jego uchylenie w całości W uzasadnieniu zażalenia zakwestionował podstawę prawną do wezwania go do uiszczenia wpisu oraz wskazaną w nim kwotę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, choć w zaskarżonym zarządzeniu doszło do naruszenia przepisów postępowania, lecz naruszenie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W takim przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia pisma (skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania). Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątkami od tego obowiązku są podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) oraz instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). Przedmiotowa sprawa nie jest również sprawą objętą ustawowym, przedmiotowym zwolnieniem od kosztów sądowych - ani w p.p.s.a., ani też w innej, odrębnej od ustawy procesowej ustawie. Jednocześnie skarżący nie złożył w skardze lub innym piśmie procesowym (przed wydaniem zaskarżonego zarządzenia) wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub części, a to oznacza, że jest zobowiązany do ich uiszczenia, w tym do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zasadnie podjął działania celem wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Prawidłowo także ustalił wysokość wpisu w kwocie 200 zł, jednak nie wskazał właściwej podstawy prawnej tej wysokości. Zamiast bowiem powołać § 2 ust. 6 rozporządzenia, który określa wysokość wpisu stałego na 200 zł w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 § 2 tego rozporządzenia (do których to spraw należą sprawy z zakresu ochrony danych osobowych), podał § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, który określa wysokość wpisu stałego na kwotę 200 zł w sprawach ze skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z tego powodu należało uznać, że naruszenie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, ponieważ wymagana kwota wpisu odpowiadała przedmiotowi wniesionej skargi i niezależnie od błędnie przywołanej podstawy prawnej regulującej jej wysokość wynosiła i tak 200 zł. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak sentencji.