III OZ 231/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2022 r. sygn. akt II SPP/Wa 182/19 o odrzuceniu zażalenia W. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2019 r. sygn. akt II SPP/Wa 182/19 utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 25 lipca 2019 r. sygn. akt II SPP/Wa 182/19 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego oraz umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. L. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 16 lutego 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie skarżącego W. L. na postanowienie tego Sądu z 1 października 2019 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z 25 lipca 2019 r. w przedmiocie prawa pomocy. Zdaniem Sądu pierwszej instancji zażalenie na postanowienie z 1 października 2019 r. było niedopuszczalne i na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) podlegało odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. W obowiązującym na skutek wejścia w życie ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658) stanie prawnym na dzień wydania postanowienia Sądu pierwszej instancji, na postanowienie tegoż Sądu wydane na skutek wniesionego sprzeciwu od rozstrzygnięcia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Stanowi o tym wprost art. 260 § 2 in fine P.p.s.a. Wojewódzki sąd administracyjny orzeka w takiej sytuacji jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Wobec powyższego, skoro obowiązująca aktualnie ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, które wydane zostało na skutek rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, to trafnie Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie na to postanowienie. W takiej sytuacji zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego jest pozbawione podstaw prawnych tym bardziej, że zawarte w nim twierdzenia w żaden sposób nie przystają ani do podstaw prawnych kontrolowanego postanowienia, ani okoliczności faktycznych lub prawnych stanowiących podstawę jego wydania. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.