III OZ 223/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 lutego 2023 r., sygn. akt III SPP/Gl 118/22 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 stycznia 2023 r., sygn. akt III SPP/Gl 118/22 utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 10 listopada 2022 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi Z.Z. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, postanowieniem z dnia 20 lutego 2023 r., sygn. akt III SPP/Gl 118/22 odrzucił jako niedopuszczalne zażalenie Z.Z. na postanowienie tego Sądu z dnia 9 lutego 2023 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 10 listopada 2022 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. W motywach rozstrzygnięcia WSA w Gliwicach wyjaśnił, że rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd ten orzeka zatem jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej "P.p.s.a."). Oznacza to, że postanowienie Sądu ma charakter postanowienia sądu drugiej instancji i nie podlega kontroli instancyjnej. Z powyższym postanowieniem nie zgodził się skarżący, wnosząc zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 260 § 1 P.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6 - 8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Stosownie zaś do art. 260 § 2 zd. drugie P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Z powyższego wynika, że przepisy P.p.s.a. nie przewidują wniesienia zażalenia na postanowienie wydane na podstawie art. 260 § 1 P.p.s.a. Oznacza to, że droga sądowa zostaje wyczerpana. Orzeczenie tego sądu staje się prawomocne z chwilą jego wydania i nie przysługuje od niego żaden środek odwoławczy, w tym zażalenie. W obowiązującym stanie prawnym, na postanowienie wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza, zażalenie nie przysługuje. Wniesienie takiego zażalenia jest niedopuszczalne i skutkuje jego odrzuceniem. W związku z powyższym, zażalenie skarżącego na postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 9 lutego 2023 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 10 listopada 2022 r. odmawiające przyznania prawa pomocy, zostało zasadnie odrzucone przez Sąd pierwszej instancji, jako niedopuszczalne. Zaskarżone postanowienie z dnia 20 lutego 2023 r. było zatem zgodne z prawem, a argumenty podniesione w zażaleniu, tej zgodności z prawem skutecznie nie podważają. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.