III OZ 222/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 lutego 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1869/24 o odmowie uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1869/24 odrzucającego skargę K.J. na zaświadczenie Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia 4 maja 2005 r. o przebiegu służby w resorcie spraw wewnętrznych postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1869/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi K.J. na Komendanta Powiatowego Policji w [...] o wydanie zaświadczenia z dnia 4 maja 2005 r. o przebiegu służby w resorcie spraw wewnętrznych: odrzucił skargę. Skarżący pismem z dnia 29 stycznia 2025 r., przesłanym za pośrednictwem platformy e-PUAP, wniósł o uzupełnienie powyższego postanowienia. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 lutego 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1869/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, wniosku K.J. z dnia 29 stycznia 2025 r. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 stycznia 2025 r. w sprawie ze skargi K.J. na zaświadczenie Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia 4 maja 2005 r. o przebiegu służby w resorcie spraw wewnętrznych: odmówił uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 stycznia 2025 r. W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał, że w niniejszej sprawie w postanowieniu z dnia 16 stycznia 2025 r. Sąd orzekł o całości skargi uznając, że podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Podnoszone przez skarżącego we wniosku okoliczności stanowią, zdaniem Sądu, zarzuty wobec rozstrzygnięcia, z którym skarżący się nie zgadza. Natomiast wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie może stanowić dodatkowego środka jego zaskarżenia, czy też stanowić polemiki z zapadłym rozstrzygnięciem (por. np. postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2021 r. sygn. akt III OZ 1165/21, postanowienie WSA z dnia 10 czerwca 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 413/19, postanowienie WSA z dnia 30 października 2018 r., sygn. akt III SAB/Kr 89/18. Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 lutego 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1869/24, wywiódł skarżący K.J. zaskarżając je w całości i wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawidłowo odmówił uzupełnienia postanowienia tego Sądu z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1869/24 odrzucającego skargę. Wskazać należy, że zgodnie z dyspozycją art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Instytucja uzupełnienia wyroku ma zastosowanie wówczas, gdy sąd albo nie orzekł o całości skargi, albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, do zamieszczenia którego był zobowiązany. Złożenie wniosku o uzupełnienie wyroku nie może natomiast prowadzić do żądania zmiany rozstrzygnięcia podjętego przez Sąd. Tryb ten nie jest bowiem konkurencyjny wobec złożenia środka odwoławczego, którym jest skarga kasacyjna od wyroku Sądu pierwszej instancji. Kwestia ta jest jednolicie interpretowana w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienia NSA z 30 sierpnia 2012 r. sygn. akt II GSK 465/11, LEX nr 1223946 i z 2 października 2014 r. sygn. akt I OZ 634/14, LEX nr 1529076). Natomiast zgodnie z art. 166 p.p.s.a. przepis art. 157 § 1 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do postanowień. W niniejszej sprawie oczywiste jest, że wniosek złożony przez skarżącego zmierza do zakwestionowania rozstrzygnięcia zawartego w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1869/24 odrzucającego skargę. Nadmienić należy, że skarżący zarówno we wniosku o uzupełnienie postanowienia, jak i w zażaleniu na zaskarżone postanowienie podejmuje merytoryczną polemikę z postanowieniem odrzucającym skargę. W takim stanie rzeczy zażalenie K.J. jest oczywiście bezzasadne. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.