III OZ 19/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 października 2021 r. sygn. akt II SA/Wa 3130/21 o odrzuceniu skargi R. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 października 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 3130/21, odrzucił skargę R. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2021 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji zaskarżona decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych została wydana w dniu [...] marca 2021 r. i przekazana do wysłania w dniu [...] marca 2021 r. Pismem z dnia [...] czerwca skarżąca (data wpływu do organu w dniu [...] czerwca 2021 r.), wniosła o podwyższenie renty inwalidzkiej. Pismem z dnia [...] lipca 2021 r. organ wyjaśnił skarżącej, że zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji skarżąca mogła złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, skierowany do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji lub wnieść skargę na decyzję Prezesa ZUS do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Następnie skarżąca pismem z dnia [...] lipca 2021 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2021 r. Powyższe świadczy, w ocenie Sądu pierwszej instancji, o uchybieniu terminowi do wniesienia skargi, co doprowadziło do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) – dalej: "P.p.s.a.". Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła R. K. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Jak wynika z pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji stronie służyło, albo prawo zwrócenia się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji), albo zamiast wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona mogła wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji). Z pouczenia tego zatem wprost wynikało, że strona spośród dwóch możliwości (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy albo skarga) może wybrać tylko jeden środek odwoławczy. W niniejszej sprawie skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, lecz uczyniła to ze znacznym uchybieniem ustawowego 30-dniowego terminu na jej wniesienie, nie wnosząc przy tym wniosku o jego przywrócenie. Tym samym Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę na podstawie 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., jako wniesioną po terminie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a wniesione na nie zażalenie niezasadne, co uzasadnia jego oddalenie na podstawie art. 184 w zw. z 197 § 1 i 2 P.p.s.a.