III OZ 182/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 lutego 2023 r., sygn. akt III SPP/Gl 146/22 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi P. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu pisma postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 6 lutego 2023 r., III SPP/Gl 146/22 odrzucił zażalenie P. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 19 grudnia 2022 r., III SPP/Gl 146/22 utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego z 10 listopada 2022 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku P. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie przyznania pełnomocnika z urzędu. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z 20 października 2022 r. P. Z. (dalej: "skarżący") złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie III SA/Gl 103/20. Referendarz sądowy zarządzeniem z 10 listopada 2022 r., III SPP/Gl 146/22 pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącego, postanowieniem z 19 grudnia 2022 r., III SPP/Gl 146/22, utrzymał zaskarżone zarządzenie w mocy. Od powyższego postanowienia skarżący wniósł zażalenie. Odrzucając zażalenie, Sąd pierwszej instancji wskazał, że w myśl art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: "p.p.s.a."), rozpoznając sprzeciw od postanowienia lub zarządzenia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy, sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Skoro wydanie postanowienia ma charakter rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji, samo nie podlega kontroli instancyjnej. Wobec tego zażalenie na postanowienie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. Skarżący, nie zgadzając się z postanowieniem Sądu pierwszej instancji z 6 lutego 2023 r. wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadnie Sąd pierwszej instancji przyjął, że zgodnie z mającym zastosowanie w sprawie art. 260 § 1 p.p.s.a., na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 19 grudnia 2022 r., III SPP/Gl 146/22 – wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego tego Sądu z 10 listopada 2022 r., którym pozostawiono wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania – zażalenie nie przysługuje. Zgodnie bowiem z art. 260 § 1 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Z kolei na podstawie art. 260 § 2 zd. drugie p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Orzeczenia sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Nie jest to bowiem przypadek, o którym stanowi art. 258 § 4 P.p.s.a. Wobec powyższego stwierdzić należy, że wniesione przez skarżącego zażalenie na postanowienie Sądu utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego pozostawiające bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy - jest niedopuszczalne i jako takie podlega odrzuceniu. Mając na uwadze przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.