III OZ 155/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Korzeniowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 29 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. S.A. z siedzibą w S. na punkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 września 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 1079/25 w sprawie ze skarg Stowarzyszenia L. z siedzibą w K. i Stowarzyszenia Z. z siedzibą w S. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 31 stycznia 2025 r. nr DOOŚ-WDŚIII.420.2.2023.AL.34 w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia oddalić zażalenie.

Stowarzyszenie L. z siedzibą w K. oraz Stowarzyszenie Z. z siedzibą w S. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska ("GIOŚ") z dnia 31 stycznia 2025 r. nr DOOŚ-WDŚIII.420.2.2023.AL.34 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia pn.: "[...]". W skargach oba Stowarzyszenia zawarły wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powołując się na znaczny wpływ, jaki realizacja inwestycji może wywołać na środowisko naturalne w rejonie Morza Bałtyckiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydanym na rozprawie postanowieniem z 21 lipca 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 1079/25 wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z 11 sierpnia 2025 r. Z. S.A. z siedzibą w S. wniósł zażalenie na postanowienie z 21 lipca 2025 r., wnosząc o jego zmianę poprzez oddalenie wniosków skarżących stowarzyszeń o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z 8 września 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 1079/25 Sąd I instancji zmienił postanowienie z 21 lipca 2025 r. i odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W punkcie 2. postanowienia z 8 września 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 1079/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie międzyinstancyjne wszczęte zażalenie z 11 sierpnia 2025 r. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że wobec wydania 8 września 2025 r. postanowienia zmieniającego postanowienie z 21 lipca 2025 r. i odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, zdaniem Sądu I instancji zaistniała przesłanka bezprzedmiotowości zażalenia i postępowanie w tym przedmiocie należało umorzyć. Pismem z 22 września 2025 r. Z. S.A. z siedzibą w S. wniósł zażalenie na pkt 2 postanowienia z 8 września 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 1079/25. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że dopóki wydane na rozprawie postanowienie z 8 września 2025 r. nie stanie się prawomocne, dopóty postępowania dotyczące zażalenia z 11 sierpnia 2025 r. nie będzie bezprzedmiotowe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 195 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę dostrzega uchybienie Sądu I instancji polegające na przedwczesnym umorzeniu postępowania zażaleniowego, jednak naruszenie to nie miało wpływu na wynik sprawy. Z akt sądowych sprawy bowiem wynika, że postanowienie WSA w Warszawie z 8 września 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 1079/25 (zmieniające postanowienie w przedmiocie ochrony tymczasowej) nie zostało zaskarżone i stało się prawomocne. Mając tę okoliczność na względzie stwierdzić należy, że postępowanie zażaleniowe zainicjowane środkiem odwoławczym z 11 sierpnia 2025 r. na dzień orzekania jest bezprzedmiotowe, a argumentacja zawarta w zażaleniu nie jest aktualna. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.