III OZ 153/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2026 r., sygn. akt II SA/Wa 7/26 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi [...] S.A. z siedzibą w W. na pkt 1 decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia 25 listopada 2025 r., nr DS.523.3311.2022.FT.MI w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku [...] S.A., postanowieniem z 3 lutego 2026 r., sygn. akt II SA/Wa 7/26 odmówił wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi tej Spółki na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z 25 listopada 2025 r. w przedmiocie przetwarzania danych osobowych. Sąd I instancji zauważył, że ochrona tymczasowa nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, lecz jedynie przed skutkami bezpośrednio związanymi z ich wykonaniem, których ponadto nie można byłoby naprawić w razie ewentualnego uwzględnienia skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Spółka, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uznanie. Według art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: P.p.s.a.), wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Z przepisu tego wynika, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zakwestionowanego aktu jest zamknięty. Podnieść trzeba, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji skierowany do WSA w Warszawie zawierał wyłącznie ogólnikowe twierdzenia i nie odnosił się do realiów sprawy. Obowiązek uprawdopodobnienia, a nie udowodnienia okoliczności uzasadniających wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie oznacza, że strona może poprzestać na lakonicznych oświadczeniach. W zażaleniu na postanowienie WSA w Warszawie Spółka powtórzyła swoje argumenty zawarte we wniosku. Zgodzić się więc należy z Sądem I instancji, że Spółka nie wyjaśniła na czym polega wystąpienie trudnych do odwrócenia skutków, tj. niemożność odtworzenia usuniętych danych osobowych oraz nie przedstawiła żadnych dokumentów na poparcie swoich twierdzeń. Trafnie też zauważył Sąd I instancji, że wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych mogłoby wywołać znacznie większe negatywne konsekwencje względem uczestnika ‒ osoby fizycznej, niż Spółki, z uwagi na ich sytuację prawną i skalę prowadzonej działalności. Tym samym stwierdzić trzeba, że lakoniczne twierdzenia Spółki nie spełniają wymogów określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. i nie dają podstaw do przyjęcia, że zachodzą ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania aktu. Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak sentencji.