III OZ 150/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2026 r. sygn. akt II SA/Wa 790/25 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 września 2025 r. sygn. akt II SA/Wa 790/25 w sprawie ze skargi K.P. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia 26 lutego 2025 r. nr CKL-258-2025/K/SG w przedmiocie ustalenia zdolności do służby postanawia oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 września 2025 r. sygn. akt II SA/Wa 790/25 odrzucił skargę K.P. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia 26 lutego 2025 r. nr CKL-258-2025/K/SG w przedmiocie ustalenia zdolności do służby. Odpis w/w postanowienia, wraz ze sporządzonym z urzędu uzasadnieniem, został przesłany na adres pełnomocnika skarżącego. Zarządzeniem z dnia 16 października 2025 r. przesyłka została uznana za doręczoną w dniu 1 października 2025 r. w trybie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej w skrócie: "p.p.s.a."). Następnie w piśmie z dnia 22 października 2025 r. pełnomocnik skarżącego zwrócił się o ponowne doręczenie postanowienia z dnia 8 września 2025 r., powołując się na okoliczności związane z nieprawidłową, w jego ocenie, awizacją przesyłki zawierającej odpis w/w orzeczenia. Strona wniosła o uznanie, że nie doszło do uchybienia terminu w odbiorze listu z winy odbiorcy. Po uzyskaniu wyjaśnień Poczty Polskiej w piśmie z dnia 26 listopada 2025 r., z których wynika, że przesyłka zawierająca postanowienie z dnia 8 września 2025 r. została prawidłowo dwukrotnie awizowana i zwrócona do nadawcy po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., WSA w Warszawie wezwał pełnomocnika skarżącego do sprecyzowania pisma z dnia 22 października 2025 r., poprzez wskazanie, czy stanowi ono wniosek o przywrócenie terminu na dokonanie czynności procesowej (a jeżeli tak, to jakiej), czy też jest to wniosek o doręczenie do wiadomości odpisu postanowienia z dnia 8 września 2025 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 29 grudnia 2025 r. oświadczył, że jego pismo z dnia 22 października 2025 r. stanowi wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia postanowienia Sądu z dnia 8 września 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 stycznia 2026 r. sygn. akt II SA/Wa 790/25 odrzucił wniosek o przywrócenie terminu. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podał, że w świetle art. 163 § 2 p.p.s.a., postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza stronom z urzędu. Gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem. Uzasadnienie, o którym mowa w § 2, należy sporządzić w terminie siedmiu dni od dnia wydania postanowienia (art. 163 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 141 § 2 p.p.s.a., jedynie w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia 8 września 2025 r. WSA w Warszawie odrzucił skargę K.P. Od tego orzeczenia przysługiwało stronie prawo do wniesienia zażalenia, dlatego Sąd – na podstawie w/w przepisów – sporządził uzasadnienie tego postanowienia z urzędu. Powyższe oznacza, że strona nie mogła uchybić terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, bowiem taki termin w tej sprawie dla strony się nie otworzył. Ustawa nie przewiduje możliwości złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w sprawie, w której sąd sporządza uzasadnienie z urzędu. Z tych względów wniosek skarżącego podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia K.P. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraził niezadowolenie ze stanowiska zajętego w tej sprawie przez Sąd pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 88 zdanie pierwsze p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Sąd pierwszej instancji zasadnie stwierdził, że w okolicznościach tej sprawy uzasadnienie postanowienia z dnia 8 września 2025 r. zostało sporządzone z urzędu na podstawie art. 163 § 2 i 3 p.p.s.a., a więc w tej sytuacji skarżący nie mógł uchybić terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, bowiem taki termin dla skarżącego w ogóle się nie otworzył. W konsekwencji wniosek o przywrócenie terminu jest z mocy ustawy niedopuszczalny, dlatego też zasadnie został on przez WSA w Warszawie odrzucony na podstawie art. 88 p.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.