III OZ 149/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2024 r., sygn. akt IV SA/Wa 2415/24 o odrzuceniu skargi Z. T. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 2 sierpnia 2024 r., nr DKO-WPUB.401.76.2024.kk w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Postanowieniem z 18 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił przedmiotową skargę oraz zwrócił na rzecz skarżącego ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 1600 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu wskazał, że skarżący pismem z 13 września 2024 r. (nadanym w placówce pocztowej w tym samym dniu – k. 22) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska 2 sierpnia 2024 r. w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. Zdaniem sądu w sprawie skarga została wniesiona po terminie. Zaskarżona decyzja została bowiem doręczona pełnomocnikowi skarżącego 8 sierpnia 2024 r. (k. 31 akt adm.). Termin do wniesienia skargi upłynął zatem 9 września 2024 r., tymczasem skarżący przesłał skargę drogą pocztową 13 września 2024 r., tj. z uchybieniem terminu. Sąd I instancji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej "p.p.s.a."), odrzucił skargę. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skarżący. Podniósł, że przedmiotowa decyzja organu została nieprawidłowo doręczona, wobec czego nie można w sprawie mówić o uchybieniu terminu na wniesienie skargi. Zdaniem skarżącego decyzja ta powinna zostać doręczona ustanowionemu profesjonalnemu pełnomocnikowi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. W przedmiotowej sprawie decyzja organu z 2 sierpnia 2024 r. została doręczona B. T., jako pełnomocnikowi skarżącego. Wprawdzie w CEIDG, jako pełnomocnik przedsiębiorcy Z. T., widnieje B. T. (k. 61 akt adm.), lecz należy zauważyć, że w postępowaniu administracyjnym w imieniu skarżącego działała adw. A. T. W piśmie z 19 października 2021 r. zgłosiła ona skarżącego, jako stronę postępowania administracyjnego, oraz wniosła o zapewnienie jej, jako pełnomocnikowi strony, czynnego udziału w każdym stadium postępowania. Do tego pisma załączyła pełnomocnictwo udzielone w formie aktu notarialnego (k. 104, 106 i 197 akt adm.). Następnie stawiła się w siedzibie organu i zapoznała z aktami sprawy 12.07.2024 r. (k. 56 akt adm.) i składała kolejne pisma w sprawie (k. 33, 37 akt adm.). Zgodnie z art. 40 § 2 k.p.a. jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Jeżeli ustanowiono kilku pełnomocników, doręcza się pisma tylko jednemu pełnomocnikowi. Strona może wskazać takiego pełnomocnika. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w okolicznościach sprawy należało uznać, że adw. A. T. była pełnomocnikiem, któremu należało doręczać pisma w postępowaniu administracyjnym od chwili złożenia pisma z 19 października 2021 r., a więc i decyzję organu II instancji. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skoro organ nie doręczył przedmiotowej decyzji w sposób prawidłowy, tj. pełnomocnikowi skarżącego adw. A. T., to nie można uznać, że strona uchybiła terminowi na wniesienie skargi, bowiem ten w istocie w ogóle nie rozpoczął biegu. W związku z powyższym zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi, jako wniesionej po terminie, okazało się nieprawidłowe i należało je uchylić. Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.