III OZ 148/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] S.A. [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 października 2025 r., sygn. akt III SA/Lu 492/25 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] S.A. [...] na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w Lublinie z dnia 15 lipca 2025 r., nr 080187-53-K012-P01/25 w przedmiocie odmowy objęcia tajemnicą przedsiębiorstwa informacji zawartych w protokole kontroli postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, postanowieniem z dnia 8 października 2025 r., sygn. akt III SA/Lu 492/25, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Okręgowego Inspektora Pracy w Lublinie z dnia 15 lipca 2025 r. w przedmiocie odmowy objęcia tajemnicą przedsiębiorstwa informacji zawartych w protokole kontroli, bowiem instytucja tymczasowej ochrony sądowej odnosi się do aktów posiadających przymiot wykonalności, a więc takich, które nakładają na adresata określone obowiązki bądź przyznają uprawnienia i mogą być realizowane dobrowolnie bądź przymusowo w drodze egzekucji. Charakteru takiego ze swej istoty nie mają akty odmowne, nie nadające się do wykonania. Zaskarżone w sprawie postanowienie nie obliguje strony skarżącej do jakiegokolwiek działania. Nie może być wykonane w trybie przymusowym poprzez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Nie nakłada również na stronę jakichkolwiek uprawnień. Oznacza to, że zaskarżone postanowienie ze swej istoty nie podlega wykonaniu. Jego istnienie w obrocie prawnym nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zatem nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Z powyższym postanowieniem nie zgodziła się skarżąca Spółka, wnosząc zażalenie i domagając się jego zmiany. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2025 r., sygn. akt III SA/Lu 492/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę skarżącej Spółki na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w Lublinie z dnia 15 lipca 2025 r. w przedmiocie odmowy objęcia tajemnicą przedsiębiorstwa informacji zawartych w protokole kontroli. Postanowieniem z dnia 16 marca 2026 r. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie stwierdził, że orzeczenie z dnia 18 grudnia 2025 r. jest prawomocne od dnia 20 stycznia 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 193 P.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z art. 61 § 6 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W niniejszej sprawie, przed rozpoznaniem zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 8 października 2025 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 18 grudnia 2025 r. oddalił skargę. Wyrok ten od dnia 20 stycznia 2026 r. jest prawomocny. W tej sytuacji, w związku z uprawomocnieniem się wyroku oddalającego skargę, nie zachodzą już podstawy do podejmowania rozstrzygnięcia dotyczącego przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., w tym w wyniku rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W przypadku uprawomocnienia się wyroku oddalającego skargę ochrona tymczasowa traci bowiem rację bytu wynikającą z tego, że trwa ona tak długo, jak długo nie rozstrzygnięto prawomocnie o tym, czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem. Skoro w niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zakończyło się prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, skutkuje to tym, że bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie zażalenia na postanowienie odmawiające zastosowania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia (por. postanowienia NSA: z 26 maja 2025 r., II OZ 368/25; z 25 czerwca 2019 r., II GZ 108/19). Wobec powyższego stwierdzić należy, że postępowanie zażaleniowe w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe, zatem ulega ono umorzeniu. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.