III OZ 134/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 1 grudnia 2020 r., sygn. akt III SAB/Kr 142/20 o odrzuceniu skargi K.J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 5 lipca 2020 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 1 grudnia 2020 r., sygn. akt III SAB/Kr 142/20 odrzucił skargę K.J. (dalej: skarżący) na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 5 lipca 2020 r. o wydanie zaświadczenia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wyjaśnił, że identyczna skarga została już rozstrzygnięta wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 października 2020 r., III SAB/Kr 129/20 (skarga została oddalona). Porównanie wniosków znajdujących się w aktach administracyjnych dowodzi, że jest to ten sam wniosek z dnia 5 lipca 2020 r. kierowany do Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie (k. 35 akt administracyjnych ze sprawy III SAB/Kr 142/20 i k. 4 akt administracyjnych ze sprawy III SAB/Kr 129/20.). W ocenie Sądu I instancji, są to sprawy tożsame ponieważ dotyczą tego samego organu tzn. jego bezczynności w sprawie – wydania zaświadczenia na podstawie wniosku z dnia 5 lipca 2020 r. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wprawdzie wydany wyrok w dniu 23 października 2020 r., III SAB/Kr 129/20 jeszcze się nie uprawomocnił, ale jego wcześniejsze wydanie niż rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie – powoduje, zdaniem Sądu, że jest to już sprawa "w toku". Tym samym zasadne jest odrzucenie skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Z treści powołanego przepisu wynika, że jeżeli ta sama sprawa jest w toku bądź została przez sąd już raz prawomocnie rozpoznana, to w sytuacji wniesienia skargi na to samo działanie czy akt organu (res iudicata), skarga ta podlega odrzuceniu. Warunkiem skutkującym zastosowanie tego przepisu jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, zaś tożsamość przedmiotowa ma miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo wskazał w zaskarżonym postanowieniu, że zakres podmiotowy i przedmiotowy niniejszej sprawy jest tożsamy ze sprawą, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 23 października 2020 r., III SAB/Kr 129/20 oddalił skargę K.J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 5 lipca 2020 r. o wydanie zaświadczenia. W tych okolicznościach niedopuszczalne było wniesienie kolejnej skargi na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 5 lipca 2020 r. o wydanie zaświadczenia. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga podlegała w konsekwencji odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.